Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komt, hunne godsdienstplichten ook in dezen te vervulllen, den vastentijd liefst doorbrengen in een dolce far niente, met vrome oefeningen afgewisseld. Men ziet dezulken dan ook wel wandelen of rijden langs 's Heeren wegen, steeds zorgende, om tegen zonsondergang weder thuis te zijn. I)e eerste maaltijd, waarmee dagelijks de vasten wordt afgebroken, heet boekó, terwijl die, welke tegen het aanbreken van den morgen gehouden wordt, onder den naam van sahoer bekend is.

Na afloop van eerstgenoemden maaltijd, of liever na het eindigen van het gebed Isö (het laatste der vijf dagelijksche gebeden) vereenigen zich sommigen, hier in de moskee, daar in de langgar (bidkapel), ginds ten huize van den kaoein, en eHers in eene andere woning tot de së m b ahj an g -1 ër awèh of het tërawèh-gebed. (12) Dit gebed onderscheidt zich van de overige, dagelijksche gebeden door talrijk herhaalde lichaamsbuigingen of rekangah, terwijl men na elke twee rekangah's in koor met luider stemme aanheft: ja rasoeloellah! (o, gezant van God!) Hierna doet de voorganger alleen weder een kort gebed, en alle verzamelden zeggen of liever schreeuwen daarop herhaaldelijk: Am in!!! Is dit tërawéhau geëindigd, dan volgt het ineer gezellig gedeelte dezer samenkomst, namelijk de djaboeran, (13) een maaltijd, bestaande uit allerlei versnaperingen, die door kampoeng- of desabewoners beurtelings moeten worden verstrekt. Het zijn vooral de Javaansche jongens, die, gelijk met alle luidruchtigheid aan het tërawéhan, ook met alle graagte aan de djaboeran deelnemen. Over het algemeen onthouden zich de ouderen zoowel van het een als vari het ander; eensdeels omdat deze sëdëkah niet behoort tot de zoodanige, waarvan de bijwoning verplicht is, en anderdeels om, zoo het heet, niet den

Sluiten