Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorzien; terwijl de mindere hoofden eveneens bij beurten ten huize van hunne supérieuren voor het noodige te zorgen hebben. Wanneer men nu bedenkt, dat op deze wijze telkens een deel der kampoeng- of desalieden de ganscbe gemeente, zij 't ook slechts op een' enkelen maaltijd, moet onthalen, en dat het contingent der mindere hoofden ook al geheel of gedeeltelijk door den kleinen man wordt geleverd, dan gevoelt men, dat deze malè'man voor velen wel zeer bezwarend moeten zijn; te meer, daar iedereen nu ook aan de verschillende benoodigdheden van den feestdag bij het einde der vasten te denken heeft. Intusschen spreekt de onverbiddelijke parentah, wel niet van den profeet, maar - wat nog dringender is - van den loerah. Hieraan mag niemand zich onttrekken; en nog liever dan daartoe eene poging te wagen, maakt men schuld of pleegt men diefstal, ware 't ook alleen om aan de heilige adat getrouw te blijven.

Hierbij dient echter te worden opgemerkt, dat de bovenstaande beschrijving allereerst betrekking heeft op de Vorstenlanden, gelijk ze mij dan ook door een' Javaan van daar geworden is. Dat daaraan ook thans nog elders zoo streng de hand gehouden wordt, zou ik niet durven beweren. Zeker is, dat reeds voor geruimen tijd uit de Gouvernementslanden hier en daar stemmen zijn opgegaan, om, met het oog op het niet-verplichte der inalëman, deze sëdëkah voor de districts-hoófden (en dus ook voor de bevolking) minder drukkend te maken, en dat daaraan ook op sommige plaatsen gehoor is gegeven. Sedert de gedwongen heffingen der inlandsche ambtenaren door het Gouvernement verboden werden, en ook de persoonlijke diensten te hunnen behoeve zijn afgeschaft, bestaat voor dezen aanleiding genoeg, om de malëmantot hunnen naasten kring te beperken, hetgeen dan ook

Sluiten