Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hierdoor verkreeg de zaak inderdaad een geheel ander voorkomen. En men moet eenigszins met den desa-Javaan hebben meegeleefd, ora iets te gevoelen voor het niet geheel ongegronde van het bezwaar, waarvoor een Nederlander, die geheel en al onbekend met dat leven is, of het alleen maar uit boeken of van hooren zeggen kent, misschien slechts een glimlach en schouderophalen over heeft. Wat is het geval P In de Javaansche wereld heet een oudere broeder: kakang; een jongere: adi. Laat ons nu het geval stellen, dat twee broeders, of een broederen eene zuster, een kakang en adi dus, beiden trouwen en kinderen krijgen. Deze kinderen blijven dan onderling de gewoonte der ouders voortzetten, zoodat de kinderen van den kakang door de kinderen van den adi ook als kakang beschouwd worden, en als zoodanig ook bij voorkomende gelegenheden optreden. Nu zal men misschien zeggen: maar gesteld dat de adi nu eens eer dan de kakang in het huwelijk treedt (ook al iets, dat de inlander liever niet heeft, en zoo maar eenigszins mogelijk altijd zal voorkomen) en dientengevolge de kinderen van den adi ouder zijn dan die van den kakang, geldt dan ook nog die regel? En het antwoord is: ja! De kakang kan nooit, ook in zijne kinderen niet, door welke omstandigheden ook, een adi, en de adi evenmin een kakang worden. De oudere blijft de oudere, ook in zijne kinderen, en de jongere evenzoo de jongere. Gesteld nu verder dat de zoon (onverschillig welke zoon) van den kakang zou willen trouwen met eene dochter (onverschillig alweer welke dochter, de eerst- of laatstgeborene dochter) van zijn (kakaug's) adi, dan zou die dochter, eene adi, eene jongere dus, door zulk huwelijk noodwendig de boq-ajoe (voor vrouwen van dezelfde beteekenis als kakang voor

Sluiten