Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat lijkt dan wel op iets als een koopen en verkoopen!" Waarop de andere met een lang uithalen van de eerste lettergreep levendig antwoordde: //ënggih! (Ja!) Men geeft immers zijne dochter aan een ander, en heeft bovendien nog uitgaven te doen voor de bruiloft!" Zóó is het! Dit laatste vooral begrijpt een ieder levendig; en zoo verneemt men dan van eene bijdrage, die loopt van ƒ 8, ƒ 4, f 5 tot ƒ 150 en meer, al naar het stoffelijk vermogen van belanghebbenden. Ook doet zich het geval menigvuldig voor, bijzonder waar de bruidegom of zijne ouders niets bezitten, of wel het huwelijk door den jongeling doorgedreven wordt tegen den wil zijner ouders, of wel om andere redenen, dat er van de zijde des bruidegoms niets bijgedragen wordt, en alles voor rekening van de ouders der bruid komt. Maar men moet al zeer arm zijn, als er in het geheel niets feestelijks plaats heeft op den dag der huwelijksvoltrekking bij de bruid, en op den vijfden dag daarna ten huize van den bruidegom. Toch wordt het huwelijk ook wel voltrokken zonder eenige feestelijkheid, met de belofte, dat de bruiloft later, inzonderheid na afloop van den oogst, zal gegeven worden. Klinkt dit eenigszins vreemd, dan bedenke men daarbij, dat men ook zijn fatsoen bij de desagenooten heeft op te houden; en er ook wel zijn, die zeggen te meenen, dat een huwelijk zonder wajang of gamëllan niet gelukkig kan zijn.

Hoe dit alles nu ook moge zijn, eerst door en na het huwelijk ontstaat het gezin. Het meest gewone gezin der desa bestaat uit één man en ééne vrouw met hunne kinderen. Waar men zelf geen kinderen mocht hebben, komt het zeer dikwijls, ja bijna zou men kunnen zeggen altijd, voor, dat men een kind van anderen als zijn

Sluiten