Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgde wel onmiddellijk haren bruidegom, als hij reeds eene eigene woning had. De voorname reden voor zulke huwelijken zal wel het verlangen der wederzijdsche ouders zijn, om beider familiën aan elkander te verbinden. En wellicht doen zich ook godsdienstige beweegredenen gelden, in gevallen als dit, dat een man, die vrouw en kinderen hadj de reis naar Mekka als bedevaartganger ondernam, en zeer kort na zijne terugkomst als hadji, een meisje ver beneden de tien jaar tot vrouw kreeg. Na afloop van de huwelijksfeesten keerde hij naar zijne woning bij zijne eerste vrouw terug, den tijd nu afwachtende, dat dit kind als zijne echtgenoote zijne woning zal kunnen binnentreden. Dat overigens tegenwoordig niet meer zoo veelvuldig als voorheen al te jonge meisjes aan jongelingen uitgehuwelijkt worden, is niet omdat de Javaansche wereld op dit punt van voorstelling is veranderd, maar omdat van hooger hand getracht wordt daaraan een einde te maken. Daar zijn tegenwoordig meerdere formaliteiten vóór de sluiting des huwelijks te vervullen; het meisje moet nu ook al voor een paar autoriteiteu verschijnen, die constateeren moeten dat zij shuwbaar" is; zij wordt dan ondervraagd; en zoo mag men aannemen, dat die van om en bij de dertien jaar de aangenomen leeftijd begint te worden, dat een meisje kan trouwen. Van jaren weet men zoo niet af, en gaat op gestalte en uiterlijk voorkomen af; hoe bedriegelijk een maatstaf dit is, behoeft ter nauwernood gezegd te worden.

In onze christelijke gemeenten huwen nu geen meisjes dan na volbrachten veertienjarigen leeftijd; velen huwen als zij reeds 15, 16 of 17 jaar zijn. Vroeger vonden wij algemeen als grens dertien jaar; en wij hebben dan ook wel meisjes - vrouwen bedoelen wij - ontmoet, die nog geen veertien jaar waren, en toch reeds moeder waren

Sluiten