Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blootgesteld is. Dan kan men met een gerust hart de toekomst tegemoet gaan, wetende, dat zijne kinderen bezorgd en gevestigd zijn, en men aan zijne verplichtingen heeft voldaan, waarvoor men in zijn' ouderdom de belooning zal ontvangen. Inderdaad beschouwt de desaman het uithuwelijken zijner kinderen als een' duren plicht, die op hem rust; het is de gelukkigste dag zijns levens, als hij zijn eerste kleinkind mag aanschouwen. En daar dit wel meestal in zijne eigene woning plaats heeft, getroost hij zich alsdan ook gaarne de moeite en kosten, die gewoonlijk met het verschijnen van eenen nieuwen wereldburger gepaard gaan; zooals bijv. in sommige streken van Java de gewoonte is, om, gedurende de vijf eerste nachten na de bevalling, geburen en vrienden ten zijneut te ontvangen en te onthalen, zooals het heet om de kraamvrouw en het kindje te bewaken.

In zijne eigene woning, zeiden wij daar zooeven; d. i. in de woning der schoonouders. Dat, is iets onder Europeanen zoo goed als onbekend, waar de jongehuwden gewoonlijk onmiddellijk op zich zelf gaan wonen; in de desawereld hier gebeurt dit eerst, althans in den regel, als het eerste kind reeds lang ter wereld is. Men begrijpt echter terstond, waarom dit hier regel en gewoonte is. De jonggehuwden worden geacht nog te jong en onervaren te zijn, om op zich zei ven te leven; beiden moeten zich oefenen in het echtelijk samenwonen en huishouden, en de ouders gelegenheid hebben, voor het aanstaande op zich zelf wonen, alles bij elkaar en in gereedheid te brengen. Dat gedurende dezen tijd van inwonen bij zijne schoonouders de jonge man ook voor en met zijne schoonouders moet werken, spreekt van zelf. Men eet en drinkt en kleedt zich gemeenschappelijk uit ééne zelfde bron van inkomsten, en dus is het ook billijk, dat een ieder de han-

Sluiten