Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangewezen man, is er vooralsnog niet toe te bewegen, zich daar voor goed te vestigen.

Maar wij dwaalden geheel af. Wij zijn op den driesprong bij Këndal-pajak. Wat hebben we hier een vrij en verrassend gezicht op het nieuwe kerkgebouw! De weg leidt verder naar Swaroe; dezen schoonen hollen weg door, over de Brantasbrug, met een schilderachtig gezicht over het diepe ravijn, een der meest pittoresque punten van Malang, door schilder en photograaf als om strijd vereeuwigd. De weg stijgt weer. Ziet! daar zijn wij op het hoogste gedeelte. Hoe Nederlandsch-dorpachtig steekt daar het torentje zijne spits omhoog, met het kruis daarboven; maar ook weer, welk een verschil van aspect: 't is of er een vaderlandsch dorpskerkje zich verloor in de kom, door de bergreuzen, den Smeroe ter eene en den Kawi ter andere zijde, gevormd.

Halt! Eerbied en instemming met dat kruis, want 't is protestantsch, meer nog, het is specifiek christelijk, 't Is ons symbool bij uitnemendheid. De christenen in de katakomben leden en stierven er bij. En ja, velen heffen het omhoog, en dragen het op de borst, zonder er ook maar iets voor te gevoelen, maar daarin ligt geen reden cm het door een weerhaan of zoo iets te vervangen. De mohammedaan voert de halve maan, zonder er veel b'j te denken. Wij het kruis niet alzoo; want het woord van Paulus klinkt ons veel zeggend in de ooren: //Vrede door het bloed des kruises", en de betuiging van Jezus schiet ons als een' heldere weerklank op Jesajas wondervolle profetie te binnen: //mijn bloed is vergoten, mijn lichaam verbroken tot vergeving der zouden." //Zoo zijn wij dan gezanten van Christus wege, als of God door ons bade: wij bidden van Christuswege, laat u met God verzoenen. Want Dien, Die geene zonde gekend heeft,

Sluiten