Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorzien. Vooral zij, die slechts de oppervlakte van het desaleven kunnen waarnemen, en ten eenenmale onbekend zijn met //the struggle for life", die ook in de desa door zoo menigen ellendige moet gestreden worden, schijnen het minste vermoeden te hebben van de zorgen en moeiten, die daar gedragen moeten worden. Ja, men kan met weinig volstaan; maar het is er dan ook naar! En al is het dan ook nog zoo weinig, men moet dat weinige dan toch weten te verkrijgen. Merkwaardig is het daarbij, hoe spoedig een welvarend gezin kan verachteren en tot volslagen armoede vervalt.

Omgekeerd zijn er ook gezinnen, wij wezen er boven reeds op, die zich weten op te werken en tot eenige welvaart komen; maar wij vreezen, dat de tegenwoordige tijdsomstandigheden, bij de schrikbarende toeneming der bevolking, daar niet meer zoo gunstig voor zijn. Als de toestanden zich in dezelfde richting blijven ontwikkelen, als gedurende de beide laatste tientallen jaren het geval was, vreezen wij voor eene catastrophe, die de geheele maatschappelijke inrichting zal onderste boven keeren; en dat de drang der toestanden uitwegen en afvoerkanalen zal zoeken en scheppen, die het beeld van een bandjir in den westmoeson voor den geest zullen roepen. De desabevolking, in haar geheel genomen, is arm; het toenemen dezer bevolking, het meerder worden der belastingen, en het niet in evenredigheid daarvan toenemen der middelen van bestaan maken de armoede hoe langer hoe algemeener; de geschiedenis van het desa-gezin en de opvoeding der kinderen is eene geschiedenis der armoede.

Met voordacht wordt dit hier gezegd, nu wij meer bepaald over de opvoeding van het kind in het Javaansche gezin moeten spreken. Het zal den lezer van dienst zijn, om zich gemakkelijker bij benadering eenige voorstelling

Sluiten