Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich rustig aan de manipulatiën dier, ook wel eens vereelte, grove handen te onderwerpen. Dit doet er niet toe! Men handelt zoo uit overtuiging! Dat akelig etenvoeren is goed en noodig; even goed en noodig als het reeds genoemde wrijven en knijpen, en het dagelijksch wasschen of baden; maar waarbij zeep of droogdoeken nooit te pas komen. Zooveel mogelijk wrijft men met de bloote hand het water van het lichaam af, om het daarna met een dun papje van poudre de riz in te smeren; maar dat zeker ook al weer niet te loven is, wijl het de huid-uitwaseming noodwendig moet belemmeren. En dat geldt evenzoo van dat voeren met zulk en zooveel eten. De klompen of kluiten, door water rijkelijk bevochtigd, kunnen soms benauwend groot zijn; en met lenige moedervingeren, die druipen van vocht, worden die zoo behendig en spoedig achtereen den kleine, die soms met het hoofd nu her- dan derwaarts gericht, altijd in beweging is, en steeds den tnond gevuld heeft, toegevoerd, dat de toeschouwer elk oogenblik verwacht het kind, dat er rood en akelig begint uit te zien, te zullen zien stikken.

Dat het genoemde voor de lichamelijke ontwikkeling der kinderen gezond en voordeelig is te achten, mag zeker wel in twijfel worden getrokken. Slecht geregelde voeding, van de geboorte tot langen tijd daarna, is en blijft een gebrek in de verzorging van het jeugdige desa-kind. Als de kinderen reeds over den grond kunnen kruipen, en ook daarna, als zij reeds naakt rondloopen en met elkander spelen, getuigen die vele opgezette, gespannen en uitstekende buikjes, met mager bovenlijf, gedurig wederkeerende wormziekte en ontstoken oogen, van eene niet behoorlijk geregelde voeding. En wie zal ons nauwkeurig opgeven, hoeveel kinderen in de desa aan maag- en ingewandsontsteking sterven? Inderdaad, de moeder zorgt ook

Sluiten