Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijl het huisgezin het niet weet bezig te houden. Speelgoed bezit het desa-kind niet. Het houdt zich met andere kinderen bezig, als die er zijn; anders ligt of hangt het hier of daar, of houdt zich in huis of op het erf bezig met de aarde, waarop het meestal in Adam's tenue zit; maakt er kuiltjes in, of vormt hoopjes, om die straks weer te vernietigen en van voren aan te beginnen; ziet het een ploeg, kar, of ander instrument op het erf, dan houdt het zich daarmee onledig; of anders vindt het bladeren, takjes, steentjes, veêren en wat dies meer zij op het erf, waarmede het zich dan op zijne wijze bezig houdt. Een enkele maal brengt de moeder, als zij een paar centen overgehouden heeft, van de pasar een poppetje, molentje, of iets dergelijks meê. Het is goedkoop, zeer goedkoop, een halve cent, een cent, als het veel is anderhalve cent; het voorwerp ziet er wezenlijk aardig uit, en naarmate de pasar der binnenlanden gewoonlijk zeer schaars van speelgoed voorzien is, des te meer op prijs te stellen, als er toevallig zoo iets te koop geboden wordt. Maar is het wonder, dat het kind, gewoon zich met niets, of met vuile, of volstrekt nietswaardige dingen als speelgoed bezig te houden, ook niet langer dan vijf minuten hart heeft voor dat mooie goed, en er van opbergen en bewaren geen sprake is? Geef het een stuk Europeesch speelgoed, iets waar onze kinderen gewoon zijn langen tijd zich meê bezig te houden en te vermaken, of wat ook dat het op het oogenblik ziet en gaarne wil hebben. Heel spoedig is zulk een voorwerp stuk of verdwenen, en vindt men er korten tijd daarna de snippers en stukken van, hier en daar in huis of op het erf verspreid en verstrooid liggen. Geen wonder! Het kent er de waarde niet van, en de ouders missen den tact, het kind eenigen indruk daarvan te geven.

Sluiten