Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er geen broertje is, voor wien anders dit werk meer aangewezen is. In ieder geval moet het ook tegen den oogsttijd meê naar de sawah, om daar, in een hoog verheven wachthuisje gezeten de wacht te houden, dat zwermen neêrstrijkende vogels zich niet met de rijpende rijstkorrels verzadigen. Van de zitplaats zijn dan lijnen of touwen in alle richtingen over de sawali gespannen, die, onder schreeuwen en gillen, onmiddellijk in golvende beweging gebracht worden, als men vogels ontdekt. Daar zijn ook meisjes, die batikken leeren; maar dit begint hoe langer hoe zeldzamer te worden. Zóó gaan hunne jaren voorbij, tot zij 12, 18, 14 jaar zijn, en dan is het tijd om te trouwen. Het valt den ouders tegen, als het meisje dan nog niet ten huwelijk is gevraagd; en het heeft zelf over dat onderwerp al genoeg gehoord, om volkomen op de hoogte te zijn.

Niet alzoo gaat het in vele opzichten niet een' jongen. Die blijft langer jongen, en het komt meermalen voor, dat hij zelfs ouder is, dan men hem zoo op het oog zou schatten. Toch komt ook hij al zeer jong in aanmerking voor eenig werk. Ook moet hij wel eens doen, wat wij zoo even als het werk van een meisje noemden. Maar meer eigenaardig, ja zoo goed als uitsluitend, komt hij in aanmerking voor het hoeden van schapen en geiten, paarden, koeien en buffels, üe buffel! Ha, voor dien is hij de onmisbare, de veelgeprezene, de onschatbare! De buffel is de dagelijksche metgezel van den echten desa-jongen, wiens beeltenis niet getrouw zou zijn, als hij niet nevens een' buffel stond. De zon is ter nauwernood aan de kimmen verrezen, of de botjah-angon (buffeljongen) is bij zijne buffels, eerst uit de kraal vol weeke modder naar de rivier, en dan naar de weide, waar hij zijne kameraadjes vindt. In den droogen tijd gaat hij soms op belangrijken

Sluiten