Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

arbeid heeft hij dan niet, maar hij neeint zijn' vader het een en ander uit de handen. Daar zijn zoo enkele werkzaamheden - ook wel verplichte diensten - die hij voor zijnen vader kan verrichten. Hij is en blijft echter nog verscheidene jaren een jongen. In huis begint men hem gaandeweg en als van zelf op een' anderen voet te bejegenen, doch hij wordt toch altijd als kind behandeld. In gezelschap met volwassenen of bejaarden hoort men zijne stem niet, zit hij altijd aan den buitenrand, en voegt hij zich bij andere jongens. Toch is het opmerkelijk, hoe hij weldra in zijn karakter op zoo jeugdigen leeftijd reeds iets volwassens, iets boven zijn' leeftijd en voorkomen, iets beredeneerends heeft gekregen; eene kennis van vele zaken heeft opgedaan, en eene ontwikkeling heeft verkregen, die elders zeker op veel lateren leeftijd aangetroffen wordt, en dit natuurlijk ook als een gevolg van zijne tot nu toe gevolgde levenswijze, en in tegenspraak oogenschijnlijk met zijnen jeugdigen leeftijd; doch in overeenstemming met zijne lichamelijke ontwikkeling, die bij al het jongeusachtige, ja soms nietige, toch dikwijls eigenaardige trekken en merkbare teekenen vertoont van reeds gewoon te zijn aan ernstigen arbeid.

Ongelukkig de jongen, die reeds op dezen leeftijd of al vroeger een bezoeker van publieke huizen wordt. Met dezen enkelen volzin wenschen wij te volstaan, om een kwaad aan te duiden, dat algemeener is, dan velen wel zullen vermoeden. Gelukkig de jongen, die op dien leeftijd in een gezin opgroeit, waar de ouders aan de kinderen een goed voorbeeld geven, en invloed op hen kunnen oefenen. Zulke ouders zullen het als eene ramp beschouwen, als hunne kinderen op dien weg verdwaald geraken. En men zal het daarom begrijpen, waarom ook deze ouders hunne jongens gaarne zoo jong mogelijk uithuwelijken. Als men «chter bedenkt, dat het hart der Javaansche wereld het

Sluiten