Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juist betere dingen had verwacht. Wanneer ik dan echter beurtelings klein en groot mocht vereenigd zien, kon ik mij over dat minder aangename weder heenzetten, om bij afwisseling aan allen mijne aandacht en zorg te wijden. En daartoe is een bezoek van twee dagen zeker niet te lang. Immers heb ik dien tijd te verdeelen tusschen school, catechisatie, godsdienstoefening (bij welke laatste ik steeds als voorganger optreed), ontmoeting van enkele leden der gemeente, hetzij ten hunnen huize, of wel in mijn pondok, en, last not least, afzonderlijk onderhoud met de medehelpers over allerlei aangelegenheden, school, gemeente en kerk betreffende.

Ik zal over deze officiëele zaken thans niet verder uitwijden. Liever wil ik nog het een en ander hier bijvoegen omtrent onze meer gezellige samenkomsten (djagongan), waartoe gewoonlijk het late avonduur dient. Wanneer ik namelijk na afloop van school, kerk of catechisatie weder in mijn pondok ben teruggekeerd, verzamelen zich daar altijd met de medehelpers eenige mannen uit de gemeente, hetzij bij wijze van wachthouden, hetzij uit beleefdheid om mij niet alleen te laten, hetzij om mij iets te vragen of meê te deelen, of ook wel eenvoudig om samen wat te praten, waartoe het bij zulke gelegenheid nooit aan stof ontbreekt. Ook de desa-patrouille, die in last heeft een wakend oog op mijne verblijfplaats te houden, brengt nu en dan haar aandeel daartoe bij. De sirihbak gaat rond; soms wordt een kop koffie geprésenteerd, en als de tongen loskomen, kan het er soms druk genoeg toegaan.

Bij een van deze djagongan liep het gesprek onlangs over de ramp, die onzen ouden Trësnö getroffen had. Eene en andere bijzonderheid was mij, ook door hem, reeds

Sluiten