Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo gaarne, dat de jeugd van zijn volk de school bezocht, maar er was een onoverkomelijk bezwaar, dat zij te acht uren ter school kwamen; zelfs negen uren was nog vroeg. De jongens moesten 's morgens eerst de toeak gaan halen, en voor de meesten was de weg, dien zij hadden af te leggen om de boomen te bereiken zoo ver, dat zij moeielijk te negen uren in de school konden zijn. Hij verzocht dus, dat zij niet zouden worden //weggejaagd", wat scheen te hebben plaats gehad, als zij wat later in de school kwamen. Ik vond die reden alleszins geldig, en maakte dit ook, op verzoek van den Radja, duidelijk aan den onderwijzer, die uit vrees voor hoogere autoriteiten wel wat streng was geweest in de toepassing van eenmaal vastgestelde regelingen. Ik vond het al een te waardeeren blijk van belangstelling in het onderwijs, dat de Radja niet kon toezien, dat de school verliep. Dengka is het grootste district van Rote, en heeft in 46 kampongs ± 2200 weerbare mannen. Er zijn vroeger wel tijden geweest, dat de macht van Dengka door ons Bestuur moest gebezigd worden, om andere districten tot onderwerping te brengen.

Wij moeten vroeg op weg om de hitte des daags te ontgaan: trouwens dat zijn wij in Indië gewoon. Lang vóór zonsopgang zitten wij te paard, en gaat het eerst in minder snelle vaart, om van de koelte van den morgen te kunnen genieten. De zon gaat op als een koperen vuurbol, en stijgt spoedig hoog aan den strakken, azuren hemel.

Wij hebben 12 paal te rijden, d.i. 18 kilometer. De weg is eerst goed, verder minder en geaccidenteerd. Tusschen paal 121 tot 119, wij gaan in tegenovergestelde richting van die der plaatsing en nummering der palen, vinden wij kreupelhout, en uiaken de opmerking, dat hier vroeger zwaarder hout — bosch — is geweest. Zoo is geheel Rote