Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De school heeft iets vriendelijks, omdat het hier lichter is. Ook maakt het gezicht van die welgevulde banken, blijkbaar goed in klassen afgedeeld, met die helder kijkende jongens en meisjes, in eenvoudige, maar nette kleedij, met schoon gelaat en goed gekamd hoofd, een' alleraangenaamsten indruk: eene vergoeding voor den ontmoedigenden dag van gisteren.

De onderwijzer is nog jong, maar behoort onder de besten, zonder eene kweekschool bezocht te hebben. Zijne school is eene der besten van Rote. Hier smaakte ik weder genot.

Oris oog wordt getrokken door een groepje aan bet andere einde der school. Het zijn eenige kinderen, waarvan enkelen minder goed in de kleederen zijn. Een jong man staat vóór hen. Blijkbaar behoort dat groepje niet tot de school, maar wie zijn zij dan? Kent gij, waarde Lezer! iets van dat gevoel dat daar spreekt in nmet innerlijke ontferming bewogen zijnde?" Het zal u niet verwonderen, dat dit gevoel, mij beheerschte, toen ik op het groepje van een twintigtal kinderen toetrad, en zij mij bedeesd begroetten, met hun' onderwijzer aan het hoofd. Immers zij stonden daar in afwachting van de kruimkens, die daar zullen vallen van den rijk voorzienen disch ; stil en rustig hadden zij afgewacht, of ik ook aandacht aan hen zou schenken. Maar wie zijn zij dan?

Dat zijn kinderen van eene kampongschool, zooals er op Rote 15 zijn, opgericht door den wil der Radja's, en wier onderwijzers meest van zeer geringe ontwikkeling zijn, en onderhouden worden door bijdragen der bevolking, bestaande in stroop, mais en bereide suikerkoeken. De Radja, de onderwijzer en de kinderen wenschen, dat ik hen ook zie, en onderzoek doe naar hunne kennis.