Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het bovenstaande de belangen dezer Missie ook voor de toekomst ons Genootschap andermaal aan het hart te leggen, in de stille hoop dat Bestuurders nog eens gelegenheid zullen vinden tot bestendiging en uitbreiding van het hier aangevangen werk, ook wanneer ik mij daaraan niet meer wijden kan.

In het voorbijgaan werd straks gesproken over den arbeid van mijn' medehelper Asa als evangelist. Het is u bekend, dat dit zijne voornaamste bezigheid is, sedert ik hem van het onderwijs in de school heb kunnen ontslaan. Hij betoont zich daarin, voor zooveel zijne gezondheid toelaat, bij voortduring trouw en ijverig, schoon hij zich niet zelden beklaagt, dat zijne pogingen in dezen tot dusverre nog niet tot het doel mogen leiden. Men ontvangt hem, praat met hem over allerlei, wil ook wel hooren wat hij vertelt of voorleest over den godsdienst der christenen, doet ook vragen die van belangstelling of weetgierigheid schijnen te getuigen, treedt zelden in polemiek, geeft menigmaal zijne instemming met christelijke leer en gebruiken te kennen, zegt ook wel, verder daarover te willen nadenken, belooft zelfs, bij gelegenheid eens ter kerk te zullen komen, doch daar blijft het bij. Tot bewijzen van ware ingenomenheid of duurzame belangstelling komt het niet. Toch vreezen wij niet, dat deze arbeid geheel onvruchtbaar zal wezen, maar vertrouwend op 's Heeren belofte, dat Zijn Woord niet ledig tot Hem zal wederkeeren, oefenen wij ons in de lankmoedigheid des geloofs, en sterken aldus onze harten, om al zaaiende en plantende den wasdom te vragen en te verwachten van God. 't Laat zich hooren, dat niet alle ontmoetingen die Asa, al evangeliseerende, hetzij onder zijne landgenooten of onder de Chineezen, heeft, even belangrijk zijn. Dikwijls kan hij mij zelfs daaromtrent in 't geheel