Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

berichten geen onbekende, Si Sampe. Benige vroegere dorpshoofden deden hun oud — indertijd geroofd — g eza g weer gelden en meenden reeds het pleit gwonnen te hebben. De Assist.-Eesident C. J. Westenberg vond echter geen reden deze vorderingen in te willigen en zoo bleef Si Sampe pëngoeloe.

Maar wat ook invloed oefene op ons werk, we weten, dat het alles rust in Gods hand en dat Hij alles kan dienstbaar maken aan de uitbreiding' ervan.

Ten slotte over Boekit nog, dat we er een gezegend kerstfeest vierden. Ieder wilde zien, ieder wilde liooren, een rustig oogenblikje om te eten had ik haast niet, dan kwam deze wat vragen, dan die wat zeggen.

Boekit belooft de eerstelingen te brengen.

Wij openden ook in Dokan een nieuwen post. Al sinds lang had ik mijn oog op deze zijde van ons terrein geslagen. Dit dorp had nog altijd oude rechten. Indertijd lil. toen de pogingen tot vestiging in Kaban-djalie telkens mislukten stelde Dokan met bijzonder veel genoegen zijn poorten voor ons open. Onderhandelingen werden aangeknoopt, maar weer plotseling afgebroken omdat er geen verhindering meer was in Kaban-djahe. Xog altijd was Dokan jaloersch op Kaban-djahe.

Daarbij komt dat dit dorp het moederdorp is van een landschap. Het is aan den nieuwen weg gelegen en is door zijn connecties met het landschap Goenoeng goenoeng een drukke doortrekplaats. Het zou me te lang ophouden als ik ging vertellen hoe alles verliep vanaf mijn eerste beziek tot aan de huisinwijding.

Laat ik dit nog zeggen, dat de lieden nog ver van liun voorganger afstaan, maar dit verwondere ons niet, daar we eerst eenige maanden hier bezig zijn ; den 24en Oct. werd het goeroehuis daar ingewijd. Maar mogen ze ook nog niet veel begrijpen van ons werk, gewilligheid