Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wen, make de scheiding van haar hoofdhaar netjes in orde, en komt dan den eerstvolgenden marktdag op de algemeene marktplaats samen, om een offerande aan de vier „sombaon's" te brengen. Overigens gaat het bij dit feest toe als bij het „mangan horbo", maar als het paard gevallen is, krijgen de leiders van het feest en de hoofden er het meeste van ; aan het volk geeft men ieder maar een snippertje ten teeken dat hij zijn bijdrage tot het offer gegeven heeft.

Patoesoemangot (d.i. den soemangot of voorvaderlijken geest geven). Dit offerfeest heeft eenmaal 's jaars plaats, en wel ten tijde van het wieden der rijstvelden. De deelhebbers brengen geld bijeen, om een buffel als offer te koopen. Deze wordt als boven vermeld geslacht, maar men maakt er geen muziek bij. Dan verdeelt men het dier, maar niemand mag meer of minder dan ter waarde van een Spaanschen dollar (mat) ontvangen. Daarvan bereidt ieder zij'n offer des avonds thuis. Men brengt ook buiten het dorp te zamen een offerande aan den ,,sombaon" en smeekt daarbij om welgedijen voor het gewas. Buitendien zenden vrienden en nabestaanden elkander spijzen en houdt zeven verbodsdagen, gedurende welke niemand op het veld mag werken. Ook is het den herders van het vee verboden, gedurende dien tijd in het dorp te eten; zij moeten hunne maaltijden buiten houden.

H o r d j a (d.i. een groot feest ter eere van een reeds lang overledene, wiens botten men uitgraaft, om ze nog eens met praal bij te zetten. In Toba noemt men het „toeroen ). Deze feesten zijn van verschillenden duur: soms één dag, soms zeven dagen, soms één maand of ook wel drie maanden. Men begint het feest met een inleiding. De gastheer voert een dans uit en er wordt een buffel of een koe geslacht. Daarvan geeft hij het