Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liet mogelijke, om het kwaad tegen te gaan. Maar kvaï Sagala moedigde ze aan, tevens de doodsklok over de gemeente te Soembër-gondang luidende. Hij toch meende, dat die beiden ïwu wel de andere Christenen in hunne ongebondenheid zouden meesleepen.

Maar dat kwam anders uit! Zelfs boven mijn verwachting kwam de zaak in orde : De man, die zoo zwaar gezondigd had, deed boete, en verzoende zich met zijne vrouw. En de weduwe, die zooveel ergernis had gegeven, keerde mede tot de gemeente terug.

Dit schijnt onze kyaï tot nadenken gebracht te hebben. Hij knoopte de oude vriendschap met kyaï Dipa te Ngasëm weer aan, hij bezocht den voorganger in diens huis, vroeg hem zelfs vergeving voor al de moeite, die hij hem gegeven had, en kwam na eenigen tijd met het verzoek voor den dag, om Christen te worden.

Toen ik dit alles wist, begreep ik ten volle de groote belangstelling, die de gemeenteleden bij dezen overgang aan den dag gelegd hadden. Het Christen worden van onzen kvaï was tevens zijn herstel als hoofd der familie. En mede als zoodanig is deze overgang niet van beteekenis ontbloot.

lïij de Javanen is van een stamverband niets meer overgebleven. Overgangen tot het Christendom in massa zooals bijv. in de Minahassa en onder de Battaks zijn dan ook op Java niet denkbaar. Over het familieverband kan men niet zoo maar in het algemeen een uitspraak doen. Vooral in de groote steden, in de fabriekscentra's op de koffieperceelen vindt men gezinnen en individu's die als los zand aan elkaar hangen. Maar daar zijn ook desa's op Java, waarbij het begrip ,,desa" synoniem is met ,,familie". In sommige desa's vindt men twee of meer familie's, tusschen wie meestal eenige wrijving bestaat, zoodat dan uit deze, dan uit gene familie de loe-