Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

halve trouwpajoeng's, zich ook begrafenispajoeng's moest aanschaffen. Yoor Kërta-rëdja van elke soort twee. Bij de trouwpajoengs zou het geel domineeren, bij die voor de begrafenissen het zwart!

Na de voorlezing dezer rapporten volgde een warme discussie; want in zaken als deze, zijn de Javanen bijzonder rederijk. Mijn eerste opmerking was, dat eerst moest worden uitgemaakt of de aanschaffing „perloe" (noodzakelijk) was. ,,In het geheel niet përloe", zeide de loerah van Madjarata en gaf daarbij de reeds bekende redenen op. „Langkoeng përloe sangët" (uiterst noodzakelijk) gaf onze Kyaï ten antwoord. En toen kwam hij los, met warmte zijn pajoeng-voorstel verdedigende. Er waren spannende oogenblikken !

Na eenig over en weer spreken, deed ik de vraag, of men meende, dat de pajoeng behoorde tot de uitrusting van het bruidspaar (zooals hun kleeding, de versierselen en de haartooi bijV.) dan wel tot de „prabot" (inventaris, benoodigdheden van de kerk, zooals bijv. de trouwbanken en de matjes, waarop het bruidspaar knielt). Te begrijpen, dat de voorstanders van de zaak van meening waren, dat de pajoeng behoorde tot de „prabot" van de kerk, en de anderen het tegenovergestelde volhielden. Ik maakte toen de opmerking, dat bijaldien de broeders meenden, dat de pajoeng behoorde tot de „prabot" van de kerk, daartoe dan ook de geheel© uitrusting van de panganten's: kleeding, versierselen, haartooi enz. gerekend zou moeten worden. In zijn ijver zeide de goede, oude man: ,,Zeker, zeker, en het ware te wenschen, dat ook die dingen werden aangeschaft!"

loen was ik op het punt, waar ik zijn wilde. Gekscherend antwoordde ik, dat wij er dan ook over moesten denken, een rijtuig met twee paarden aan te schaffen, omdat sommigen reeds nu 't met niet minder