Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch feitelijk alles hetzelfde." Dat hij ons werk niet tegenstond, ja indirect meermalen steunde, vond zijn oorzaak in zijn warme vriendschap jegens ons zendelingen ; ook wel in politieke overwegingen.

Toen het hier verleden jaar roerig werd, heeft Papa i Melempo veel bijgedragen tot een vrij vreedzame onderwerping der Possostreek, evenals Papa i Woente. Hij dacht er zelfs niet over om in opstand te komen, en toen de lieden van Onda'e en Bantjea boden zonden met de vraag: zullen wij tegenstand bieden? luidde Papa i Melempo's antwoord: ,,doet wat ge wilt, maar ge behoeft niet op mijn steun te rekenen." Met dat ééne woord was de houding der beide genoemde stammen beslis ten goede.

Papa i Melempo was een groote in Israël, maar conservatief van top tot teen. Tering sloopte zijn lichaam. Terwijl hij als een levend geraamte neerlag, dacht hij na over de oorzaak van zijn ziekte. Weldra wees hij twee vrouwen als de schuldigen aan. Zij waren to pokantoe, d.w.z. zij hadden een of ander ,,vergif" in zijn lichaam gebracht. Yolgens de adat hier moesten deze vrouwen gedood worden. Maar de Koempania heeft het dooden van zijn naaste verboden. Wat nu te doen? Het gebod durfde men niet overtreden. Dan moesten de vrouwen maar weg uit haar onmiddelijke omgeving, want ze werden gevreesd. Ze zijn nu bij bloedverwanten opgeborgen .

We hebben nu met goedvinden der Toradja's bepaald, dat wanneer er weer to pokantoe zouden voorkomen, ze bij den zendeling zouden worden gebracht om tijdelijk onder zijne bescherming te blijven.

We bestrijden de voorstell'ngen der Toradja's zelden met te zeggen: er zijn geen to pokantoe. Men kan evengoed tegen een Rotterdammer zeggen, dat de