Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jab, die represaille-maatregelen uitlokten (Amritsar). De haat en wrok namen toe en kregen een bedenkelijken omvang. De toestand werd er niet beter op door het lange wachten op de vredesvoorwaarden, aan Turkije gesteld en de onzekerheid van de positie van het Kalifaat ingevolge daarvan.

Op het Indische nationale congres in September te Calcutta werd de politiek van niet-samenwerking met het bestaande Gouvernement ingeluid. Voor titels en eere-ambten werd bedankt, de kinderen werden afgenomen van scholen en colleges, gesteund en gecontroleerd door het Gouvernement, de Britsche gerechtshoven werden ten deele geboycot, candidaten bij verkiezingen trokken zich terug, en de kiezers weigerden te stemmen op iemand, die zich beschikbaar wilde stellen. De laatste berichten schijnen er op te wijzen, dat er toch eenige reactie is tegen uiterste maatregelen.

Door deze gebeurtenissen zijn de moeilijkheden voor de zendelingen zeer groot. Er wordt heftige kritiek op hen geoefend door de Indiërs, zoowel Christenen als niet-Christenen, omdat zij niet genoeg hun afkeuring hebben uitgesproken over de handelingen van de autoriteiten in de Panjab. Enkele Britsche zendelingen hebben ernstig geprotesteerd tegen de genomen maatregelen als in strijd met den Christelijken geest, maar de meerderheid heeft afgezien van een beoordeeling in het openbaar, eensdeels omdat de lezingen omtrent het gebeurde uiteenliepen, anderdeels omdat ze zich niet in politieke zaken wilden mengen. In de Y.M.C.A.-kringen is het gevoelen verdeeld over de vrije manier, waarop de publieke zaak besproken wordt in de kolommen van The Young Men of India.

Ook in de arbeiders-kringen is er onrust en georganiseerd protest.,De schok van den oorlog, de rijzende vloed van nationalisme, de stijgende kosten van levensonderhoud, zucht naar welvaart, de toenemende solidariteit in arbeiderskringen over de wereld, hebben ook Indië tot een strijdperk gemaakt. Tusschen 2 Januari en 3 Maart 1920, een periode van 62 dagen, waren er 124 stakingen. Bij dit alles is er een ontwaken van het sociaal bewustzijn. Er wordt meer acht geslagen op de voorwaarden, waaronder de werknemers hun werk verrichten. Sociale hervormingen zijn hiervan het gevolg.

Sluiten