Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ons daarin niet verblijden? De zendeling moet den dag der kleine dingen niet verachten. Iedere opwekking van geestelijk leven, hoe gering ook, moet hem aangenaam zijn, moet hij aangrijpen met al de kracht die in hem is. Zóó althans heb ik mijne roeping, nu bijna twintig jaren, begrepen. En ik heb er mij wèl bij bevonden. In den aanvang deed ik bijna alles zelf. Er werd geen nieuwe kerk gebouwd, of ik zelf toog mede aan het werk. Yan harte ging ik meê naar de bosschen; soms dag aan dag, week aan week; ja, jaar aan jaar. De vrucht bleef niet uit. Zoo verkreeg ik overal goede, zelfs enkele mooie kerken in mijn' werkkring. Nu weet ik zeer goed, dat dit nog niet het hoogste is. Zelfwerkzaamheid van de gemeente, handelen uit eigen aandrang is meer. Daartoe moeten wij nu komen. En als ik in eene gemeente, uit eigen beweging eene vrouwenvergadering zie ontstaan, als die vereeniging mij f 160 ter hand stelt voor het aankoopen van lampen, dan juich ik dit toe. Met genoegen sprak ik dan ook dien namiddag, naar aanleiding van het edele voorbeeld van Maria, en meer bepaald naar dit goedkeurend woord van onzen Heiland: »Zij heeft gedaan hetgeen zij konde; zij heeft een goed werk aan mij gedaan."

Na afloop der vergadering volgden vele der vrouwen mij nogmaals, en andermaal bespraken wij de belangen der gemeente; ook dit: dat men steeds zou blijven voortgaan met te vergaderen, ook al was ik verre, en dat zij mij dan berichten zouden toezenden, opdat, als ik over ruim een jaar terugkeerde, ik dan geen achteruitgang bij haar zou vinden. Dit was nog een recht gezellig uurtje. Een der ouderlingen, die met mij deze vergadering bijwoonde, zeide mij, toen de vrouwen vertrokken waren: »veler gemoed was van middag vol; onderscheidene vrouwen zaten te schreien, toen gij van heengaan spraakt." Ik had dit niet opgemerkt; toch wil ik het gelooven; immers zij weten wel, dat ik enkel hun aller geluk bedoel. Mijn

Sluiten