Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij legde dan ook, naar heidensche gewoonte, de plechtige gelofte van bloedwraak af. Weldra begaf hij zicli naar Tokio, onder het voorwendsel van in de Chineesche wijsbegeerte te willen studeeren, maar in de daad om de moordenaars van zijn' vader te ontdekken en te straffen. Intusschen had God hem voor iets beters bestemd. In Tokio, en later in Kobé, leerde hij het Evangelie kennen en liefhebben. Eerlang liet hij zich in de kweekschool voor inlandsche leeraars te Kioto opnemen, en trad met besliste keus tot het Christendom toe. Natuurlijk heeft hij alle gedachten aan wraakneming reeds lang opgegeven, en thans arbeidt hij met rijken zegen te Jamabari, als prediker der verzoening door Jezus Christus, die aan het kruis voor zijne moordenaars bad: »Vader, vergeef het hun." Nu werd er, niet lang geleden, in Sjingoe eene groote vergadering van christenen uit de inlanders gehouden, tot onderliuge opbouwing in geloof en liefde. Daar trad onverwachts een hunner op, een inan van echt christelijken zin en wandel, en legde eene treffende belijdenis af. Hij verhaalde, hoe hij, vóór 22 jaren, had deelgenomen aan de zamenzwering tegen Jokoi Heisjiro. Persoonlijk had hij wel geen aandeel gehad aan den moord, maar dit kwam alleen omdat hij op een ander punt van den weg in hinderlaag was gesteld. »Naar mijne christelijke overtuiging", zoo sprak hij, »en naar het woord des Heeren moet, ik mij zeiven niet enkel als medeschuldig, maar als werkelijken moordenaar belijden. De zoon des vermoorden is thans leeraar in de grootste christengemeente van ons land. Zijn neef, die naar oud landsgebruik de bloedwreker moest zijn, en de zendeling Ilail, dien ik vóór weinig jaren gaarne zou hebben omgebracht, zijn nu in de liefde van Christus met mij verbonden. Maar voor mijn aandeel in den moord bid ik heden den hier tegenwoordigen neef des vermoorden en onzen Heer Jezus om vergeving." Tranen stonden hierbij den man in de oogen, en meermalen haperde zijne stem. Diepe stilte

Sluiten