Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevierd. Vóór de woningen op den weg had men lichten ontstoken, zoodat dit des avonds een aardig gezicht opleverde. De huizen van enkelen waren, met groen versierd. Op den eersten Kerstdag trad ik des morgens voor eene stampvolle kerk op, en sprak naar aanleiding van Lukas 2: 10 en 11. Na kerktijd kregen wij van velen bezoek, om ons geluk te wenschen met het Kerstfeest, want dit is zoo de gewoonte hier. Des middags kwamen tal van jongens en meisjes, onder het zingen van een gezang, ons hunne gelukwenschen aanbieden. Met dat doel verzamelen allen zich aan het eind der negery, en naderen zoo in optocht langzaam het huis. Er wordt dan steeds gezongen. Bij ons gekomen, werden zij op eenige versnaperingen onthaald. Van ons begaven zij zich uaar andere leden der gemeente. Is dit niet een verblijdend verschijnsel? Toont dit niet leven, en bewijst het niet, dat de Inlander het Kerstfeest in eere houdt?

'2. Uit het Dagboek van Br. Hoezoo's medehelper A.ta Kiman.

In den avond van Woensdag 26 December 1888, ging ik wederom naar den heer V. Toen deze mij zag aankomen, zond hij een' zijner bedienden er op uit, om zijne vrienden en kennissen uit de buurt bijeen te roepen. Niet lang daarna traden dan ook vele menschen binnen. Er waren 4 Europeanen, 2 Chineezen en eene menigte Javanen, onder welken ook de koetsiers en knechts van den heer des huizes. Den toewan hadji (heer bedevaartganger) van vroeger zag ik niet; maar wel viel mijn oog op den hoofdoppasser van den schout te P., niet ver van daar woonachtig, die mede in het gezelschap had plaats genomen, en daar ook bleef tot het einde.

Terwijl nu de gasten, die met mij binnen zaten, op een kop koffie onthaald werden, deed de reeds vroeger vermelde Soeléman mij het verzoek, eens iets te willen vertellen over den oorsprong van den christelijken- en mohammedaanschen godsdienst, alsmede over beider Panoetan (Voorganger). En daar de heer V. en zijne vrouw dit ook goed vonden, begon ik te vertellen over nabi Ibrahim (Abraham) en zijne beide vrouwen, over Ismangil (Ismael)

Sluiten