Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aardig kerkje staat; vroeger ging Lobo er telkens prediken, maar er kwamen slechts 2 of 3 hoorders, en bovendien kan deze thans te Seba niet gemist worden.

Zoover gekomen, werd Br. Letteboer , waarschijnlijk ten gevolge van de ongewone inspanning en door het vele paardrijden berg op en berg af ernstig ziek, zoodat hij eerst na 14 dagen Mania kon bezoeken, waar hij al wederom dezelfde treurige ervaringen opdeed.

Daarbij kwam een groot verlies door het sterven op 25 Juli van goeroe Eliëzer Lompoliu , kort geleden uit de Minahassa overgekomen, maar toen reeds lijdende aan tering. Den dag te voren was zijn kindje van twee maanden begraven; weinig werd het vermoed, dat hij het zoo spoedig in den dood zou volgen. Br. Letteboer had hem, in den korten tijd, dat hij hem leerde kennen, lief gekregen om zijn vast geloof, zijn getrouwen ijver en zijn vurige liefde tot het werk. Op de begrafenis, den volgenden dag, sprak goeroe Lobo over de woorden //Noem mij Mara", die de weduwe inderdaad op zichzelve kon toepassen. Na elf dagen op Savoe te zijn geweest, stief hun driejarig kind; haar man werd ziek; zij zelf had veel te lijden van koorts; haar tweede kind werd slechts 14 dagen oud, en nu stond zij geheel alleen op een vreemd eiland. Het medelijden met de zwaar beproefde vrouw was groot, en de gemeente toonde met daden, dat de christelijke liefde haar niet vreemd is. De schulden van den overledene werden afgedaan, en een inteekenlijst werd rondgezonden om de weduwe in staat te stellen den overtocht naar Menado te betalen. Br. Letteboer zag zich echter voor een nieuwe moeielijkheid geplaatst; wie zou de plaats van den overledene op Seba vervullen? Na ernstig beraad werd besloten om goeroe Lekahena van Mania te laten overkomen, en de school aldaar te sluiten, tot er .... nieuwe krachten aanwezig zijn. In den kerkdienst blijft echter geregeld voorzien worden door de drie goeroes van Seba , die er om beurten beengaan voor de godsdienstoefening en de catechisatie.

Den 11 den September was het weder een gewichtige dag in het leven van onzen zendeling en zijne echtgenoote. Reeds vroeg wierp de boot haar anker uit, en beloofde daardoor groote

Sluiten