Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ik Zondag, als ik heb hooren vertellen sago ga halen uit mijn' tuin ?"

7 April. Zondag 's morgens kwam slechts één jongmensch luisteren, 's Avonds ging ik naar het huis van het hoofd Taoerana; daar waren eenige lieden bijeen vergaderd, die mij vroegen om de geschiedenis van Jozef voort te zetten.

En zoo gaat het nu voort, zestien lange folio vellen lang! Dat is eentoonig niet waar? En toch heeft steller dezes nog het belangrijkste gekozen uit het geheele stuk, en Br. Kruijt heeft ons slechts een uittreksel gezonden uit het geheele Dagboek, en daarbij natuurlijk ook het belangrijkste gekozen. Het doet ons een blik slaan in het gewone leven van den zendeling, waarvan de eentoonigheid ons des te meer hindert, omdat wij ons zoo gaarne veel nieuwe dingen voorstellen, als vruchten der Evangelieprediking, die immers nieuwe dingen verkondigt, en nieuwe dingen belooft. Eentoonig is dit Dagboek, zóó eentoonig, dat wij er niet aan denken het in zijn geheel te laten afdrukken.

En toch wenschen wij, Lezer, dat gij, nog eenige oogenblikken aan dit stuk uw aandacht schenken zult.

Het is eentoonig zeker, vervelend eentoonig. En toch doet het ook weldadig aan, juist daardoor. Er loopt door dit stuk één toon van, laat ons zeggen geloovig geduld. De man, die het schreef, een der Minahassische goeroes van onzen Br. Alb. G. Kruijt , heeft zijn Vaderland verlaten, een opoffering die voor den man van beperkte ontwikkeling en daardoor beperkten gezichtseinder zeker niet gemakkelijker is, dan voor den ontwikkelden Europeaan; hij is gegaan naar Posso, en heeft zich natuurlijk illusies gemaakt van de vruchten van zijn werk, en natuurlijk vele daarvan in damp zien vervliegen; hij heeft kennis gemaakt met de realiteit van het leven eens Evangeliedienaars, en ondervonden hoe rijk het is aan teleurstellingen. En niettemin, hij gaat voort met geloovig geduld; eiken dag tracht hij de kinderen, die komen leeren, een weinig kennis aan te brengen, ook al weet hij dat ze spoedig weder zullen wegblijven, en daardoor alles vergeten, wat ze leerden; eiken dag begint hij opnieuw te vertellen aan degenen die komen om te hooren, ook al weet hij dat zij meer komen om

Sluiten