Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een Batakseh lied, door Joustka gedicht. Daarna werd een deel der Bijbelsche geschiedenis. 's Heeren geboorte en jeugd, op mijn verzoek behandeld. Het was een genot zoo vlot als alles ging, en zoo goed als er geantwoord werd. Na nog wat Maleisch lezen, en terug geven in het Batakseh, en wat rekenen, werd de school gesloten. Ik was zeer voldaan over hetgeen ik gezien en gehoord had, niet het minst over de wijze, waarop Pesik de Bijbelsche geschiedenis onderwees.

Na het avondeten hadden wij een lang gesprek over den arbeid der zending onder de Bataks. Waarlijk, aan de verkondiging van het Evangelie, tijdig en ontijdig, bij de goeroe's aan huis of in de huizen der Bataks zelf, in de djamboers en op het veld, ontbreekt het niet. En de goeroe's weten zich zeer goed in het Batakseh verstaanbaar te maken. En de Bataks zijn ontwikkeld genoeg om te begrijpen wat de goeroe's zeggen. Maar waar het op aankomt: zich te bekeeren, daarvan willen zij niet weten. Ze willen alles toegeven, ja liet zelfs nog beter zeggen, dan de goeroes het deden; maar Christen worden, willen zij niet. Veelwijverij, opium, spel, zij zijn als met het volksleven saamgeweven.

Den volgenden dag keerden we naar Boeloeh-Hawar terug; in 2J uur tot Sibolangit, en in ruim één uur van daar naar huis.

Te Sibolangit hadden wij gelegenheid den nieuw aangelegden rijweg te zien, die in de rots is uitgehouwen. Het is een meesterstuk, waarvan de eer aan den Heer Van Gils toekomt. Niet minder bewonderenswaardig is de daar aangelegde waterleiding, waardoor deze geheele hoogvlakte van levend water is voorzien. Te meer waarde heeft dit alles, omdat het te verwachten is, dat de nieuwe strategische weg naar boven over Sibolangit loopen zal.

Na één dag rust te Boeloeli-Hawar, aanvaardden wij 28 Oct. onze reis naar Pernangënën over Pagar Batoe, een omweg wel is waar, maar de eenige, die zonder gevaar te doen was. Hoewel de hellingen op dit traject niet zoo steil zijn als b.v. tusschen Sibolangit en Tandjoeng Bëringin, zoo is toch de reis veel vermoeiender. Het is een bijna voortdurend klimmen en dalen, soms van meer dan een half uur achtereen. Te Pagar Batoe, dat we in 2£ uur bereikten, hielden wij één uur halt, om in de djainboer te eten. Goeroe Tainpenawas had daar voor rijst met toebehooren gezorgd. En toen weêr op inarsch, 2J uur lang! Het geheele gezelschap, 12 personen, was blij ter plaatse te zijn, te meer nog daar er regen dreigde. Ook door goeroe Tampenawas en de njora werden we hartelijk ontvangen. Een eereboog gaf iets feestelijks aan het geheel.

Van al de goeroes is Tampenawas wellicht door de Bataks

Sluiten