Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik herinnerde aan de vroegere dagen, toen ons volk nog in duisternis zat, overgegeven aan bijgeloof en ongerechtigheid, en hoe daarna Gods genade het liclit over .ons land had doen opgaan, door de prediking van het Evangelie. Ik wees er op hoe dit licht, al werd en wordt het nog voornamelijk gebracht door boden van elders, toch ook in degenen, die het aannairen, een bron van licht was geworden voor eigen volk.

Ik herdacht de vrouw van het. Districtshoofd, Heléna lvalawangi, van wie de stichting der Vereeniging is uitgegaan. Zij, en zeven zusters, die zij te hulp riep, en van wie nog ééne in leven is, die ook bij de feestviering tegenwoordig was, zij legden den grondslag voor wat nu is.

Het eerste doel was, medewerking, ook van vrouwen, te verkrijgen voor den kerkbouw. Maar hierbij bleef het niet. Al wat tot opbouw van geestelijk leven kon strekken, werd ter hand genomen en de Vereeniging breidde zich uit over het geheele district. En veel werd er in de 25 jaren, die sedert de oprichting verliepen, door haar gedaan en gesteund, wat waard is feestelijk herdacht te woiden.

Maar in die herdenking ligt tevens eene krachtige aansporing tot voortzetting en volmaking van het begonnen werk.

Ook onder ons, zei ik, hangt oneindig veel af van de gezindheid en den arbeid van vrouwen. Allereerst voor het dagelijksch leven, voor orde in het gezin, voor de opvoeding der kinderen, voor een leven in onderlinge liefde. Maar ook voor het Godsdienstige leven en voor wat dient om dat te wekken en te kweeken: Zondagviering, Godsdienstonderwijs en wat niet al.

Ik wees er op dat, naast stof tot roem en blijdschap, er ook reden is voor verootmoediging over veel gebrekkigs.

En ik besloot met eene ernstige opwekking om in Gods kracht en in den geest van onzen Meer Jezus Christus het werk voort te zetten; daarbij de hoop uitsprekende, dat de Vrouwenvereeniging, die in het afgeloopen tijdperk zooveel had gedaan, in toenemende mate een zegen zou blijven voor het volk van Tondano.

Ik had een zeer bijzonder aandachtig gehoor. Wat was het stil, - wat was inen eerbiedig! hoe aanmoedigend was dat ! - Het was mij eene heerlijle ure, waarvoor ik mijnen God niet

Sluiten