Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

we door of langs djatibosch, geen krachtige stammen, maar armelijke boompjes, vol këmadé (een woekerplant), die te sterker nog uitkwam, omdat in dezen tijd de djati zijn blad heeft laten vallen. Hier en daar had men tëgal's aangelegd, beplant met cassave, of suikerriet voor eigen gebruik.

Van een ontvangst te Ngoeloep kon wel geen sprake zijn, tenzij dan door enkele schichtige jongens en meisjes, die onze komst verbeidden. De mannen toch waren ons te gemoet gekomen en hadden ons begeleid, en de vrouwen waren nog niet terug van de pasar te Panaraga. Toch was onze en tri' in de desa feestelijk. Het eenvoudige kerkje, maar met pannen gedekt, was ter eere van onze komst netjes met groen versierd.

Xa de begroeting kwamen wij al spoedig tot de zaken. Of er ook school gehoudeu werd? (1) Ja, in de kerk, door Jokanan, zoon van Sembri, van 12—2 uur, behalve Zondags; zoo laat eerst, omdat de jongens niet vóór 12 uur van de weide terug waren. Administratie of absentielijsten waren niet aangehouden. l)e inventaris der school bestond uit één lage tafel (damnar), één bord, en een stuk plank, zwart gemaakt, mede als oord dienende, 4 afgeleefde tjarakans (a-b-boeken) van Hoezoo, twee Mattheus Evangelieën, de spreuken Salomo's, één liijbelsche geschiedenis van Hoezoo, en twee defecte kidoengs (liederenboekjes) van Poensen.

Tegen 12 uur waren er van de 25 leerlingen, 21 Christenen en 4 Mohammedanen, allen jongens, 23 present. Dat was dus een mooie opkomst. De leeftijden liepen nogal uiteen, van ± 7 jaar tot ± 23 jaar. Allen verkeerden in spanning aangaande de dingen, die komen zouden. Alles liep echter tot aller tevredenheid af; wij toch hadden ons voorgenomen geen aanmerkingen te maken. Eerst vertrouwen winnen, daarna verbeteringen invoeren.

Het program van elke schooltijd was als volgt: 1. zingen, 2. lezen, 3. schrijven, 4. rekenen. Dat vereenvoudigde de zaak zeer, en maakte een lijst van werkzaamheden geheel overbodig.

Wij begonnen dus met zingen. De onderwijzer hurkte neer bij de lage tafel, nam met zekere waardigheid een dikke ronde lineaal in de hand, en maakte langzaam de beweging van een driekwarts maat, daarin door al de leerlingen gevolgd. Verder scheen maatslag overbodig, althans men vervolgde het lied zonder. Er werd een andere wijs aangeheven, echter inet dezelfde plechtige armbeweging vooraf. Behalve wat tussehennoten, die er niet stonden, en eenige onzuiverheid, ging het vrij goed. De onderwijzer althans zou wel kunnen leeren zingen. Dit bleek

(1) Br. De Munnik's eerste bezoek te Ngoeloep viel op een Zondag.

Sluiten