Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vatten: een klein orgel begeleidde ons godsdienstig gezang en werd door den oudsten zoon van le briyn bespeeld. Op de open plaats rondom de kerk wees eene eenvoudig witte graftombe de laatste rustplaats van zijnen vader aan. Hetzelfde gebouw diende in de weekdagen voor school. Ik vond er negentig kinderen verzameld. Er heersclite vrij goede orde en tucht; de meerderheid der kinderen las, schreef en rekende tamelijk wel en gaf vrijmoedig en gepast antwoord op de vragen uit de Bijbelsclie geschiedenis, alles in het Ma leiscli, die hun werden voorgelegd; vooral beviel mij hun welluidend gezang, zoo van kerkelijke als vun school-liederen, welke laatste Br. hetmering voor hen had opgesteld. In de consistorie-kamer vond ik een ticaaljtal kinderen, (eenige waren door ziekte afwezig), die door Br. hartig in het Hollandsch werden onderwezen, maar die overigens in geoefendheid bij de Maleische moesten achterstaan. Dit was hel overblijfsel der school, vroeger door onzen afgezondenen Hollandschen onderwijzer, van der wulp , geleid, die deze betrekking had opgegeven en dien ik als onderwijzer der Gouvernements-school te Cheribon op Java had ontmoet. Meermalen bezocht ik den laatstgenoemden Broeder, hartig , iri zijne hoog en schoon tegen een heuvel gelegen woning; ik kon niet anders dan met zekeren weemoed hem en zijne vrouw aanzien. Zijn Zendelingsleven was sints Augustus 1832, dat hij in Batavia was aangekomen, een aanhoudende reeks van teleurstellingen en verdriete*

Sluiten