Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van twee, die sierlijk en met kunst gemaakt waren.

Toeu de Zendelingen het hoorden, wilden zij het eerst niet gelooven. Vooral scheen het hun ongeloofelijk, en bijna boven het bereik van een' Chinees, dat ook de lijsten der voorvaderen , het grootste heiligdom van de Chinezen, verbrand zouden zijn. Ook de Chinesche evangelist, dien de Zendelingen bij zich hadden, schudde over dat laatste ongeloovig het hoofd. Bij naauwkeurig onderzoek bleek echter de volle waarheid der zaak. Nu verzocht pohlmann , dat men hem de twee overgebleven afgoden geven mogt, om die naar Amerika aan zijn genootschap te zenden, en men was ter*stönd daartoe bereid. Weinig echter dacht hij, dat zij hem zoo openlijk zouden worden overgegeven. Daarover verheugden zich echter de Zendelingen niet weinig; want nu was het nog meer openbaar geworden, hoe volkomen deze menschen de afgoderij vaarwel zeiden, en zich eiken terugkeer onmogelijk maakten.

Het blijft hun ernstig om vordering in het Christendom te doen, en ook de oude moeder staat daarin niet achter. Zij heeft grooten dorst naar kennis, en daardoor gedreven heeft zij zich boven een sterk vooroordeel der Chinezen verheven, bij wie het gansch onvoegelijk is, dat eene vrouw verschijnt in eene vergadering van mannen; zij bezoekt geregeld de openlijke godsdienst. Eens zat zij in de Bijbeloefening met open mond en groote oogen. De Zendeling meende, dat zij iets te zeggen had, en verzocht haar te spreken. »Neen,"

Sluiten