Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eene zijner auak piara, een meisje, dat twee en een half jaar in zijn huis had gewoond, ontving van hare ouders het bevel om tot hen terug te keeren. Met tranen in de oogen verzocht zij om in haren dienst te mogen blijven, maar hoe gaarne beoüweb en zijne vrouw haar gehouden hadden, brachten zij haar onder het oog, dat gehoorzaamheid aan vader en moeder haar eerste plicht was. Zij keerde dus den 3den J u li d es vorigens jaars naar het ouderlijke huis terug. Maar wat gebeurt er? Het huis des zendelings moest met nieuwe katoe-bladeren gedekt worden. De vergane bladeren lagen bij hoopen op den zolder, en moesten in manden naar beneden gedragen worden. Dit gaf natuurlijk veel en onaangenaam werk. Daar komt helena (zoo heette het vertrokken dienstmeisje) en zegt: Voorzeker heeft Mevrouw thans veel te doen en daarbij twee nieuwe meisjes; wellicht zou ik deze week Mevrouw kunnen helpen. Zoo u dit mocht verlangen, wil ik heel gaarne komen helpen." Dankbaar werd dit aanbod aangenomen, eu het meisje kwam de gansche week dapper werken. Hoeveel te hooger moet dit bewijs van dankbaarheid gewaardeerd worden door broüwer's opmerking, dat de Alfoeren, voor dat zij christenen werden, zelfs geen woord hadden, dat dankbaarheid uitdrukte.

En nu het feest, geen zendingfeest, maar een feest in het huis des zendelings, dat zeker de vrienden der zending met belangstelling zullen vernemen.

ii Er was reden voor dit feest (op den 16 (len Juni des vorigen jaars gevierd)," zoo schrijft brouwer , «(immers onze alleroudste anak piara, paulina genaamd, trad in het huwelijk. Zij kwam reeds bij ons wonen, toen wij pas in de Minahassa waren aangekomen, en nog bij Br. rooker logeerden. Wij hadden dus nog geen maand in de Minahassa vertoefd, zelfs Langowan nog niet bezocht. Met ons ging zij dus te Langowan wonen, en zij bleef hier tot haar huwelijk toe. Langer dus dan 5| jaar bleef zij bij ons. Zij heeft vreugde en droefheid met ons gedeeld. Zij was de rechterhand mijner vrouw. Zeer gehoorzaam en gewillig heeft zij ons weinig

Sluiten