Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou kunnen afdoen. Elke week kwam hij ons afdragen wat er ontvangen was; wij berekenden de gemaakte winst, zonderden een gedeelte af voor het afdoen der oude schuld, en gaven hem het andere gedeelte om er met vrouw en kind van te leven.

Toen Nggoeasoe nu eenige maanden in dat bladerenhutje zijn toko had gehouden en het bleek, dat de menschen gaarne bij hem kwamen koopen, vroeg hij of hij met onze hulp niet een stevig gebouw zou kunnen zetten en op dezelfde wijze als tokohouder werkzaam zou kunnen blijven. Ondertusschen waren mijn vrouw en ik tot de zekerheid gekomen, dat God ons hier een werk had opgedragen, dat wij niet meer mochten loslaten, vooral omdat wij het zelf niet hadden gezocht. Daarom namen wij ons vóór, Nggoeasoe op die manier te blijven helpen, en maakten wij een schriftelijke verklaring op, waarin bepaald werd, dat de Toko ri Rato het eigendom zou zijn van de Christengemeenten in het ressort Koekoe en dat het beheer voorloopig zou berusten bij den zendeling-leeraar van dit ressort. Deze verklaring legden wij voor aan den Bestuursambtenaar van Posso, die er zijne instemming mede betuigde en haar van zijn handteekening voorzag. Bepaald werd hierbij tevens, dat de tokohouder een salaris zou genieten afhankelijk van de gemaakte winst, en dat het andere deel der winst besteed zou worden voor de inventaris-artikelen en gebouwen, en als deze klaar zouden zijn voor het vormen van een toko-kapitaal. De aanwezige gemeente-gelden van het ressort Koekoe werden, in overleg met mijne onderwijzers, in de toko belegd tegen een rente van 5 pCt., en met dit kleine kapitaal, ruim ƒ 200.-—, moest de zaak nu worden gedreven. Hoewel denzelfden naam behoudende, werd het nu de toko, niet van Papi i Sintji, en niet van Nggoeasoe, maar van „allemaal". Menigeen begreep dit niet, maar wij deden ons best het aan allen duidelijk te maken, en zoodra de kas het maar even toeliet zorgden wij er voor, den menschen op zichtbare wijze aan het verstand te brengen, dat het de bedoeling van de toko is, uit de overwinst artikelen aan te schaffen, die geheel ten voordeele der bevolking zijn, zoodat daarin de winst dus tot haar wederkeert. Bij het vreemdelingenhuis lieten wij een straatlantaarn zetten en ook een op het erf der zieken-verblijven. Dit kostte de bevolking niets en men heeft er eiken avond het genot van; de noodige petroleum voor deze lampen wordt geregeld gratis door de toko verstrekt. Door deze zichtbare verduidelijking hebben de menschen nu heel goed begrepen wat de bedoeling is. Ook zag men gebouwen verrijzen, en het leveren van het benoodigde hout, zoowel als

Sluiten