Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

J\ T0 . 70. — Lidmaatschap 1 Ct. per week. — Maandelijks een blaadje. —1879.

EET PEMffiWKm

Hulpvereeiiiging der Utreclitsche Zeiidingyereeniging,

TWEEDE SERIE.

LYDIA HARPEE.

Als ik aan de arme heidenen denk dan zoude ik zoo gaarne tot hen gaan en hen alles verhalen van het kindeke Jezus wat ik weet; ik geloof, dat zij dan ook zoo gelukkig als wij konden zijn. Weet gij wanneer ik dat het liefst doen zou? als ik soms verhalen hoor over heidensche kinderen en verneem, dat er zoo vele arme meisjes kort na hunne geboorte gedood worden, of zij die blijven leven zoo vaak mishandelingen moeten verduren. O! dan zou ik wel vleugelen willen hebben om tot hen te vliegen, om hun lot te verzachten en om een goed woord voor hen te doen of om hunne ouders te waarschuwen, dat zij groote zonden doen door zoo met hunne kinderen te handelen. Doch weet gij, wat mij het meest leed doet? als er eenige dagen vervlogen zijn sedert het hooren over de arme hei'lenen, dan dringen er zich allerlei schrikbeelden aan mijn geest op; nu eens denk ik aan verscheurende dier en, dan weer aan wilde menschen, maar het meest deins ik terug voor vergiftige slangen; deze schrikbeelden

dringen zich zoo ontzettend sterk aan mij op, dat ik slechts nog van het vergaan van een schip behoef te hooren en al mijn lust om naar de heidenen te gaan is weer verdwenen, om later veel later soms nog eens even op te duiken, maar toch nooit meer zoo vurig als de eerste malen.

Menigeen die dit leest zal toestemmen dat het vooral op het gebied der zending geldt: de geest is wel gewillig, maar het vleesch is zwak.

Om nu deze bezwaren een weinig weg te nemen of zoo mogelijk geheel te overwinnen, wensch ik een kleine geschiedenis te verhalen, die u z:d bewijzen dat bij God alle dingen mogelijk zijn en Hij ons bewaart, waar wij zeiven niet eens gedacht hebben aan gevaar, en toch dit is maar zeker, dat als een mensch altijd wist aan hoeveel gevaren hij ook in ons eigen land door Gods goedheid ontkomt, dat hij dan zich overal even veilig zou weten.

Op zekeren dag wandelde er een jongman langs den oever van een

Sluiten