Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheiden Professor: bij al zijne geleerdheid, had hij het naïeve, onergdenkende, vertrouwende van een kind ; daarom was ook zijn geloof zoo friscn, en was hij zoo blij er van te kunnen getuigen .... De Heiland, Die hem had aangenomen was voor hem eene realiteit; Diens liefde ervoer hij en die liefde kon hem niets ontrooven .... De enkele brieven, die ik van hem bezit, zijn vol van liefde, door hem geleerd van zijn Heiland."

De ander schrijft: „Wie even als ik nog een leerling is van Prof. Valeton, zal gevoelen wat 'n slag 't voor velen en velerlei geweest is en nog is, Z.H.G. te moeten missen. Met groote dankbaarheid denk ik terug aan die heerlijke, opbouwende, geloofversterkende lessen, die we van hem mochten ontvangen. Hij, die zelf zoo dicht bij Jezus leefde, trachtte steeds ons als in nauwer contact met Hem te brengen, 'k Kan me dan ook zoo goed begrijpen, dat zijn heengaan „in vollen vrede" was. Wat heeft ook de U. Z. V. in hem verloren! . . . 'k Hoor den Professor nog zeggen : 'k heb geen tijd om jelui te schrijven, maar weet, dat 'k jelui iederen dag voor Gods troon gedenk."

En de derde: „Mijne vrouw en ik danken U zeer voor alles wat u schreef en zond omtrent het heengaan van onzen zeer geliefden en hooggeachten voorzitter, mijn oud-leermeester Prof. Valeton. Zijn heengaan heeft ons zeer aangegrepen, maar toch ook vertroost. Zijn portret staat voor me op de schrijftafel en dan is het me telkens of ik nog die symphatieke stem hoor, die me o.a. als afscheidswoord deze woorden meegaf: Zijt sterk en Hij zal uw hart versterken, ja wacht op den Heer." Dat woord is van zoo groote beteekenis voor ons in dezen werkkring". En naar aanleiding van de berichten over de begrafenis voegt hij er aan toe : „Ik denk daarbij aan het Psalmwoord : „Hij zal genade en eere geven!"