Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waar wij enkelen onzer zendelingen, zonder hen te kunnen raadplegen, de gelegenheid hebben gegeven om ook in wijder kring Prof. Valeton te gedenken, willen wij de Sangir en Talauer eilanden, die hij bijzonder op het hart droeg, ook in den tijd, toen nog weinigen in dat werk belang stelden, niet voorbijgaan.

Br. K. G. F. Steller, thans met verlof in Nederland schrijft als het ware uit aller naam:

—„De tijding van zijne zware ziekte en later van „zijn overlijden trof ons allen zeer, vooral diegenen „onzer, die het voorrecht hadden, Prof. Valeton van „naderbij te leeren kennen, die zooveel aan hem te „danken hadden door zijne prediking, zijne lessen, „zijne toespraken op Eltheto, zijne onvergetelijke bidstonden op Zaterdagavond. En wij wisten, dat de „arbeid op Sangir en Talaoet een groote plaats bekleedde in zijn ruim hart, dat hij zich geheel in de „toestanden en de nooden en behoeften van het werk „had ingedacht, dat hij meeleed, meestreed en mee„bad met de zendejingen, vooral in de moeilijke ja„ren om en bij 't jaar '90, dat hij voortdurend bezig „was, te ijveren voor Sangir en Talaoet."

Op Siauw, een der Sangir eilanden, werd een Zendingsfeest gevierd, waar Br. P. Kelling Prof. Valeton herdacht. Een Sangireesche helper geeft een deel dier toespraak aldus weer: „De liefde van Christus voor het volk van S. en T. vuurde Zijn dienaar aan om te werken in Zijn wijngaard. Moge ons leven niet ijdel blijven, maar ons aller hart geopend worden voor Christus, opdat het vol worde van de liefde van Christus en gelijk het leven van Prof. Valeton, door die liefde een zegen worde voor velen."

Prof. Valeton schreef in 1909 het Gedenkboek der Utrechtsche Zendingsvereeniging, dat uitgegeven werd bij gelegenheid van haar 50 jarig bestaan.

In verband met Sangir en Talaoet schreef hij de vijfde aflevering van den lOden Jaargang der Licht-