Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor de korfbalcompetitie moest Blauw Wit gisteren winnen van Ready Tekca om haar fraaie kans op hét kampioenschap van West II A te behouden tegenover het Hilversumsche Excelsior. En aldus geschiedde : 4-1.

Bij Z-F.C.—H.F.C. was onze nationale doelman v. d. Meulen weer in grootschen vorm: hij alleen redde de Haarlemsche club van 'n zwaardere nederlaag dan de thans eervol geleden 2-0. Foto V.F.B.

Zal Blauw-*Wlt degradatie-wedstrijdenmoeten spelen?

(Ingezonden)

In 't interview met ondergeteekende, dat vorige week in uw blad werd opgenomen, komt o.a. de zin voor: „Gerritse en Homburg zijn, sinds ze in het elftal zijn gekomen, zich zoo bewust geworden van het schitterende voetbal, dat ze demonstreeren, dat ze elke week beroerder zijn gaan spelen, zoodat ons elftal er niet minder om zou worden, als men het zou aandurven die twee ex-internationaals te vervangen door vleugelspelers van mindere capaciteiten, maar van meer nut voor het geheel." Dit nu is onjuist weergegeven.

Ik gaf o.m. te kennen dat het eigenaardig en opvallend was dat het spel van onze beide vleugelspelers den laatsten tijd zoo ontzettend achteruitgegaan Was en ik haalde als voorbeeld aan: onzen thuiswedstrijd tegen E.D.O. De Haarlemmers hadden twee buitenspelers van heel wat minder voetbalcapaciteiten dan de onzen en toch waren beide spelers veel productiever voor het geheel omdat zij alle ballen direct afgaven en dus hun binnenspelers de gelegenheid gaven die kansen te benutten.

Toen U mijn meening vroeg over de oorzaak van dezen achteruitgang in spel, zeide ik dat zulks m.i. voor het grootste deel te Wijten was aan de verkiezing in Nederl. Elftal en voorkeurelftallen, Waardoor de spelers maar al te gauw over het paard getild worden en zich er te veel van bewust worden dat zij het spel door en door kennen. Ik zeide toen ook dat dit een van de redenen is geweest dat de goede verstandhouding in ons elftal eenigen tijd heeft ontbroken, omdat men het veel te veel alleen wilde doen en de nevenspelers daardoor in zekeren zin genegeerd Werden. Tot slot zeide ik echter mij gelukkig te achten te kunnen zeggen dat de goede

verstandhouding in den wedstrijd tegen Feijenoord Weer geheel teruggekeerd Was en dat allen zich geheel hadden gegeven, vandaar dan ook dat ik de toekomst niet donker inzag. Juist in dit verband kan ik U toch nimmer gezegd hebben dat men het bij ons maar eens zou moeten aandurven deze beide spelers te vervangen.

W. DORENBOS, Voorzitter Blauw Wit.

Wij willen dhr. Dorenbos de gevraagde plaatsruimte voor zijn „rectificatie" niet onthouden — doch moeten ten volle handhaven wat wij schreven.' De gewraakte uitlatingen hebben wij letterlijk uit den mond des heeren Dorenbos opgeteekend, zoodat onzerzijds elk misverstand uitgesloten is. Wij moeten dus aannemen, dat dhr. D. het ietwat anders BEDOELD heeft dan hij ZEI en daarvan nemen en geven wij gaarne acte!

Red. R. d. Sp. Onze lezers aan 't woord!

Opleiding van A.F.C.-spelers.

Uvv artikel o\er „A.F.C." in een der jongste nummers van „de Revue" vereischt 'n kleine rectificatie, waar 't betreft de zinsnede: „....andere bekende voetballers, die in A.F.C. hun opleiding genoten, maar later roodwit boven roodzwart verkozen, zijn Delsen, Addicks en Schetters...." Geen van deze drie spelers werd n.1. in A.F.C. opgeleid. Addicks b.v. was van kindsbeen af lid van de voetbalvereeniging „De Meeuwen", opgericht op 1 Mei 1914. Schetters trad eenige jaren later toe; deze begon met voetbal in „A.T.T.O." in den A.V.V.B.

De competitie 1915/16 (2e klasse A.V.B.) bracht én „de Meeuwen" én Wim Addicks de grootste successen. Alle twaalf wedstrijden werden gewonnen, 8g doelpunten gescoord, terwijl de resp. tegenpartijen geen enkele maal den doelman van „de Meeuwen", Nico Ronday, wisten te passeeren.

De record-score was 14—o (tegen Blauwwit 4); van de 89 goals nam Addicks er ongeveer 50 voor z'n rekening. In de promotie-competitie voor 'n plaats in de ie klasse smaakte Ajax 5 het ongekende genoegen Ronday voor den eersten keer te passeeren; de roodwitten verloren toen met 3—1.

Het verloop van de wedstrijden in de ie klas van den A.V.B. was aanvankelijk zeer hoopvol. Spoedig echter brak de linksbuiten en eenige weken later de linksbinnen 'n been, waardoor de linkervleugel met één klap uitgeschakeld was. — Dat seizoen (1916/17) werd N.O.S. kampioen en promoveerde naar den N.V.B. In N.O.S. kwam toentertijd uit de later zoo bekende Heintje Delsen. — De Meeuwen eindigden als 2e.

1917/18 bracht den groenwitten opnieuw de tweede plaats; toen promoveerde Swift. Die nieuwe tegenslag deed Addicks naar „A.F.C." verdwijnen, voor welke club Delsen toen al 'n jaar uitkwam. In 1919 stak Schetters zich in 't roodzwart en spoedig daarop viel de club uiteen, ondanks alle pogingen om de zaak nog te redden.

Van de jongere spelers, — die toen in 't 3e of 4e elftal uitkwamen, — noem ik nog Schillemans en De Jonge, die naar D.E.C. gingen en verder van Asselt, die via Amstel bij Blauw-Wit terecht kwam. — Doch wanneer ik de later zoo bekend geworden spelers nog eens spreek, — zij in „vreemde" clubkleuren en ik in scheidsrechters-tenue, — dan blijkt mij steeds weer opnieuw, dat allen met weemoed terugdenken aan de ver., welke 't heel ver had kunnen brengen, wanneer hun eerzucht niet zoo'n groote rol had gespeeld. De drie spelers vielen destijds A.F.C. als rijpe vruchten in den schoot en zij hebben 'n groot aandeel in 't succes van de oudste Amsterdamsche vereeniging gehad.

W. VREEKEN, (Secr. „De Meeuwen" i9i8-'2i).

Sluiten