Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

HET SPORTBLAD.

gelijk op, doch als Albrecht dan een hard schot van Seylhouwer over zijn handen heen in 't doel laat belanden, dan hebben wij 't beste deel van den wedstrijd gehad. Wel onderneemt de Zwolsche voorhoede en thans speciaal de rechtervleugel nog menigen aanval, doch tot doelpunten kunnen de Overijsselaren 't niet meer brengen.

De Zwolsche verdediging raakt oververmoeid en zakt in elkaar als een kaartenhuisje, terwijl de AmsterdamEche aanval uitstekend blijft doorwerken. Nog driemaal moet Albrecht dan ook visschen en zoo komt het einde met eventjes 7—2 voor Ajax.

Het veld was verbazend zwaar te bespelen en dit scheen de Zwollenaren danig parten te spelen. Doch juist hieruit bleek de meerdere routine der Westelijken, dat zg ook op een slecht veld goed spel konden geven. Speciaal de geheele voorhoede was zeer op dreef: Seijlhouwer en Terwee begrijpen elkaar iederen wedstrijd beter en v. d. Broecke schijnt het pingelen langzamerhand af te leeren.

Trainer Kirwan speelde bijzonder tactisch, hij droeg veel tot het succes bij.

De vleugelhalfs waren maar matigjes, doch de spil Kooy was in pracht vorm. Of hij zelfs Boerdam niet overtreft met zijn goochelwerk? In de achterhoede voldeed de veteraan Holst uitstekend.

Bij Z.A C. heeft de keeper goed werk gedaan, doch ook leelijke blunders gemaakt. De backs maken de fout te dicht op "t doel te staan. De aanvoerder hield zijn vleugel niet genoeg. Reinders toonde een uitstekende spil te zijn. Het voorhoede-spel van Z.A.C, vooral voor de rust, viel bepaald te roemen en op den linksbuiten na, zijn dit werkelijk eerste klasse spelers.

Ajax Zwaluwen 2—6.

Deze ontmoeting is een ware teleurstelling geweest. Terwijl algemeen een zeer spannende strijd verwacht werd en kenners van het Amsterdamsche tweede klasse voetbal, terecht als hun oordeel uitspraken, dat deze Zwaluwen — alias A.F.C. — Blauw-Wit combinatie, volkomen tegen de Amsterdamsche eerste klasssrs opgewassen zouden zijn, dachten de Ajaxiden er schijnbaar geheel anders over en verschenen met een onvolledig team in 't veld. We misten „Swift", Schoevaart, v. d. Lee en Terwee.

De Zwaluwen stelden zich als volgt op: doel: Walhain (A.F-C), achter: Euwe(A.F.C.) en Bakker (B.-W.), midden: Helmich (A.F.C) aanv., Huese (A.F.C.) en Feenstra (B.-W.), voor: de Graaf (A.F.C), Barridon (B.W.), Tieman (B.-W.), Voons (A.F.C.) en De la Bije (A.F.C). Scheidsrechter is de heer Groothoff.

Ajax begint met negen man en is in de minderheid, wel gaat het later beter, doch over 't geheel zijn de Zwaluwen iets sterker. Al spoedig scoort de middenvoor uit een voorzet van Arie. Dat is den rood-witten toch te bar en eenigen tijd zijn ze nu in de meerderheid en als Alofs een opgelegde kans gemist heeft, wordt een oogenblik later uit een algemeen opbrengen de gelijkmaker geboren. Dan gaat H het een tijd lang gelijk op en in deze periode Farij bewonderen wij 't spel van beide kanten. Als dan echter de withemden (het Zwa'uwenpakje is nog te „echt" voor deze tweede klasse

spelers!) ten tweeden male score», is de spanning er uit. Ajax biedt onvoldoenden weerstand en ondanks den achterstand spelen enkelen roodwitten erg lakseh. 't Spel is verder te weinig interessant, om nog in nadere bijzonderheden te treden. Helmich en z'n mannen scoren nog eens, terwijl Pelser een strafschop tegen den doelman trapt.

De tweede helft blijft het witgehemde team de meerdere en als 't einde daar is, zijn de eerste klaesers met 6—2 geslagen en kan de leider van het Zwaluwenteam, Jan van den Bjrg, z'n mannetjes dank zeggen voor hun flink spel. Het waren allen 2e kl. spelers, of liever, voor 2e klasse clubs uitkomende spelers. Helmich, Huese en de la Bije zijn niet alleen eerste klasse krachten, doch zij zouden in de eerste klasse zelfs zeer op den voorgrond treden.

Over 't spel van Ajax wil ik zwggec, de rood-witten speelden verre beneden hun vorm voila! Doch mijn ernstige afkeuring wil ik uitspreken over de wijze waarop Aj^x toonde dezen strijd op te vatten. Met een onvolledig team uitkomen, te laat in 't veld verschijnen, niet zorgen voor grensrechters, gedeeltelijk geen elf spelers opstellend (enkelen liepen voor 't einde weg) kortom . . . (wie hier schuld is, weet ik niet — 't doet er ook niet toe) . . . Ajax heeft in dezen wedstrijd op onaangename wijze voor het Amsterdamsche publiek gedemonstreerd, is zoowel tegenover het bestuur als de vertei genwoordigende spelers van de vereeniging „De Zwaluwen" zeer onheusch opgetreden. Voor 't geheele publiek was het merkbaar, er weer „ruzie" was. De toeschouwers hebben zich geërgerd; in den beginne juichte men nog voor Ajax, ten slotte absoluut niet meer. Het geheel kan beschouwd worden als een doorslaand bewijs, dat in deze vereeniging de zoo hoog noodige clubdiscipline ontbreekt, doch tevens ook een nog noodzakelijker iets: clubliefde!

Met R.AP. op reis.

Evenals altijd is de kersttoer van de aloude Amsterdamsche club weer buitengewoon goed geslaagd. Er werden een paar prettige, goede wedstrijden in de provincie gespeeld en de tijd buiten de wedstrijden werd niet minder aangenaam gepasseerd.

Reeds Zaterdagavond trok het meerendeel der spelers en supporters naar Deventer, waar men met kanongebulder arriveerde en als altijd met de bekende Oostelijke joviale sportgeest door de U D.-ers ontvangen werd.

Zondagmiddag werd begonnen met een wedstrijd tusschen de

U.D. en B A.P.-veteranen (1—1), een zeer amusante exhebitie, waarbij vooral enkele „oud-veteranen" veel succes inoogsten. Bij de Deventenaren merkten wg o. m: het Bondsbestuurslid Portheine en bet lid van de Pers- en Propagandacommissie, Coldeweij, op, terwgl bij R.A.P. op Kraak na, het heele bestuur zich in het veld waagde.

In de eerste helft namen de Deventernaren door hun rechtshalf de leiding, doch na de hervatting maakten de R.A.P.-veteranen na een „bliksemsnelle" rush van Rouffaer een van de tallooze van Essens met een fraai schot

Sluiten