Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD

11

sterkste ploeg, waarover jte beschikken valt. Enkele minuten na 'tbegin moest echter Popping al vervangen worden. Dat wisten we al voor hij begon. Ook vroeger in V.R.A. herinneren we ons niet gezien te hebben, dat hij een wedstrijd tot 't einde meespeelde, 't Ware beter er maar geheel mee op te houden. Baumgarten nam weldra zijn plaats in.

Reeds kort na 't begin kon men zien dat de Houtrusters op geen stukken na tegen de gastheeren waren opgewassen en niet op forschen, energieken tegenstand stuitende, speelden de Ajaciden 't zelfde spelletje, waarmede zij 't vorige jaar 't meerendeel hunner 2e klasse tegenstanders afmaakten. De wekenlange rust scheen den rood-witten goed gedaan te hebben, 't Scheen hun te gaan als jonge volbloed-paardjes die voor 't eerst weer naar de renbaan geleid worden. De combinatie klopte over 't geheel als een bus en nu zij niet zoo op hun huid gezeten werden, schoten ook de drie binnenvoorwaartsen er lustig op los. Gupffert was er van meet af aan weer prachtig in en met hem speelde ook Hordijk een zeer bijzonder spel. Beide spelers deden met de angstig zwoegende Hagenaars wat zij beliefden. Toch zat er nog wel iets energieks in 't spel der Kraaien, 't Was eigenaardig hoe zij tegen de besliste overmacht toch steeds uitvallen konden ondernemen, zoo, dat Smit feitelijk den ganschen wedstrijd door op z'n qui vive moest blijven. Een enkele keer kregen de heeren ook wel eens een bescheiden kans, maar dan wisten zij er geen gebruik van te maken en kon een der verdedigers — meest een van de Pelser's — of in laatste instantie Smit 't gevaar nog tijdig bezweren.

Dat de Houtrusters 't spel open wisten te houden was eenerzijds hun verdienste — vrijwel de eenige! — doch juist daardoor is 't ook juist zoo'n hooge score geworden. Zelden hoopten de Haagsche verdedigers zich voor den doelmond op en telkens kregen dus de aanstormende Ajaciden weer gelegenheid om door de openingen van 't onsoliede verdedigingsnet te slippen. In hun streven om de eer te redden en tenminste één tegengoaltje te halen, drongen de'middenspelers zelfs herhaaldelijk te veel op en trok de voorhoede te weinig terug, wat toch tegen een beslist sterkeren tegenstander wel noodzakelijk is. Trouwens — 't doet me verdriet het te moeten verklaren — maar H.B.S. maakte een uiterst zwakken indruk. Geen enkele speler verhief zich boven 't middelmatige, ook Rappard, Pinto en de Bruin Kops niet en enkelen bleven er ver beneden, 't Ietwat gladde veld speelde den Houtrusters parten, doch dat excuseert toch geenszins hun dikwijls onbenullig spel. 't Is waar Ajax was op dreef doch ook dan wint men niet met zulke sprekende cijfers als de tegenstander niet uiterst zwak spel vertoont. Geen . enkele I B'er zou er, geloof-ik, zóó ingegaan zijn. Me dunkt dat 't zwakke spel van de beide Duinoordsche clubs wel een kleine vingerwijziging in de eerste plaats voor hun zelf, doch tevens voor 't bondsbestuur mag zijn.

Over de 10 goals die Ajax scoorde wil ik niet veel vertellen. Er waren fraaie doelpunten bij en enkele minder mooie, alias toevallige, doch er hadden er nog veel meer kunnen komen, want er is nog heel wat over en naast geschoten en er waren voortdurend periodes dat Ajax 't welletjes vond en enkele voorhoedespelers meer babbelden dan speeleen. Vooral in 't laatste deel van den strijd, toen men tenslotte den mdruk kreeg dat de Ajaciden de score op 10—0 afrondden. Zie, zulk een spelletje moest in de pur sang te klasse toch niet mogelijk zijn. Na 't zesde goaltje ■ttoest ook v. d. Wilk uitvallen en vervangen worden

door Baumgarten die na de rust kranig z'n heiligdom verdedigde. Toen speelde Frenkel rechtsbuiten en 'k zat op de tribune me te verbijten dat ik geen half back tegen dezen ambitieusen veteraan spelen mocht. We zullen maar op de sportjournalisten-ontmoeting wachten !

U weet het, dat er zes doelpunten vóór en vier er na in 't H.B.S. doel geplaatst zijn, 4 van de voet van v. Dort ('t werd tijd dat deze speler weer eens 'n goal maakte ... we gingen twijfelen !) 3 van Broekman, .1 van Gupffert en 2 kopballen van de Haan, het eerste vrij gelukkig maar het tweede met zw ierigen opsprong netjes geplaatst. Direct na de rust kregen we even den indruk dat H.B.S. zich herstellen zou. 't Ging even wat vlotter en werkelijk werd Smit's veste efkens ernstig bedreigd, doch toen het 7e goaltje van Ajax ter wereld kwam was de spirit er weer uit bij de zwartjes.

De Ajax-chauvinist heeft kunnen „schlemmern" van die vele doelpunten, doch uit sportief oogpunt viel er niet veel te genieten. Een wedstrijd zonder wed (!) en zonder strijd. Toch mag de Ajax-ploeg een woord van lof niet onthouden worden voor haar keurig spel. In dezen vorm spelend blijven de Amsterdammers hun goede kans op de eereplaats behouden. Er moet in een der Haagsche bladen iets gestaan hebben over ruw spel der Amsterdammers in dezen wedstrijd. Hoe blameeren sommige sportredacties zich toch zoo herhaaldelijk met dergelijke doorslaande bewijzen, dat zij om verslagen te maken menschen uitzenden, die van ons spel geen grijntje verstand hebben, 't Is waar, stukjes als door een Pieter de Pauw geschreven, helpen mee om een valschen indruk te vestigen. De redactie van een sportperiodiek moet overigens de voornaamste spelers van 't land voldoende kennen om dergelijke laffe insinuaties niet op te nemen en hoogstens den inzender (aantijger) eens flink aan de kaak te stellen. 'tMag een fair speler zijn, die zoo iéts schrijft, doch zeker geen fair sportman !

Maar 'k had het over die „ruize-overwinning" van Ajax en 'k moet nog vertellen, dat van Bisselick verdienstelijk geleid had, dat H.B.S. een keurigen grensrechter aangewezen had en dat 't gele jasje van Egeman uitstekend overwinterd had. 't Deed dienst als thermometer en als voorbode van een aangenamer jaargetij.

Tijdgebrek noopt mij de verrichtingen der overige Amsterdammers ditmaal eens niet te vermelden. Men vindt ze onder de uitslagenlijst. Ik wacht nu op den eersten Mokumschen kampioen !

Mag ik m'n diverse medewerkers eens uit hun rust opschrikken en hun verzoeken van de boven deze correspondentie staande adresverandering goeden nota te nemen. Zoo mogelijk heb ik liefst Maandags tijdig de copie in mijn bezit.

Voor a.s. Zondag veel succes stadgenooten ! Denkt er om, de beslissing nadert. NEVOH.

Van het Spartaveld.

Sparta—Blauw Wit 1—2.

Candidaat af.

Die ongelukkige wedstrijd tegen Haarlem is, geloof ik, eigenlijk de schuld van alles. Daarover was alles te Rotterdam heel treurig gestemd en ook de spelers waren er van onder den indruk. Zoo'n tikje neerslachtigheid in je gemoed is niet bevorderlijk voor het spelen van een winnend spel en in zoo'n stemming loopen de dingen je tegen.

De Spartanen hadden in de eerste helft een onoverkomelijke matheid in hun spel, ze konden hun vorm

Sluiten