Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

HET SPORTBLAD

En 't publiek kome in steeds grooter ge'ale na r onze velden en 't verlustige zich in heigeen geboden wordt. Het streve ook mede naar ware sportiviteit, naar eerlijke appreciatie voor't werk van den tegenstander van elders en erkenning van des scheidsrechters beslissingen. Ook 't Amstérdamsche publiek toone zich de sporteer, ons door de spelers gebracht, waardig.

Zoo kan Amsterdam met vertrouwen tegemoet zien wat hare vertegenwoordigers op 't sportveld in dit seizoen zullen presteeren.

't Spel gaat beginnen !!

Bon'sche Gouden Kruis-logica.

Al heet men Bon, daarmede is nog steeds niet gezegd, dat alles „bon" is wat men doet of schrijft. Bon, zéér bon is Bon's werk als organisator van 't janrlijksche voetbal-Paaschfeest voor de schooljeugd en alleen daarom reeds verdient deze veteraanbestuurder nog steeds deel uit te maken van het bestuur van den A V.B. Echter allesbehalve steekhoudend is het aartsvaderlijke betoog, dat de vorige week in dit blad opgenomen werd n waaibij de sportpers een even onverdiend als ongemotiveerd verwijt toegevoegd kreeg.

Drie kwart van 's heeren Bon's betoog is onder de catagorie „waarheden als koeien" onder te brengen Dat de Gouden Kruiswedstrijden oorspronkelijk niet ingesteld werden om den A.V.B.kas te spekken, is hiervan het voornaamste onderdeel en natuurlijk wisten we dat allen. *) Dat voetbalwedstrijden in het algemeen interessant en nuttig kunnen zijn en de Gouden Kruis-competitie in dat opzicht ook niet van belang ontbloot was, is al weer een van die dingen, die van zelf spreken. Zoo zal wel een ieder het eens zijn, dat de wedstrijden om den N.VB.beker (vroeger H<;1dert-beker) voor ons land ook heel belangwekkend en nuttig waren, zeker belangrijker als de Gouden Kruis-wedstrijden. Ten slotte zal een ieder overtuigd zijn, dat de competitie-wedstrijden en bovenal de internationale ontmoetingen het belangrijkst en indirect het nuttigst zijn

De sportpers heeft met dat al geen moment de bedoeling gehad, de Gouden Kruis-competitie als sportieve uiting op zich zelf onvriendelijk te beoordeelen, doch deze terecht onaangename bcooideeling sproot uilsluitend voort uit de omstandigheid, dat deze competitie gespeeld werd (en nu praat ik i iet eens van „zweetvoetbal") op een tijdstip dat alle spelers zonder uitzondering beu van voetbal waren en ieder werkelijk sportman in Nederland ernstig verontwaardigd was over deze hoofdstedelijke voetbaloverdrijving. En al mogen de Gouden Kruis-wedstrijden vroeger een grootere beteekenis gehad hebben, in dit jaar hadden zij slechts één doel en dat was : de kas van den A.V.B. te spekken. De sportpers heeft daarop gewezen, protesteerend tegen deze onsportiviteit, tegen dit dienstbaar stellen van spelers-populariteit aan een doel dat op veel rationeeler wijze bereikt kan worden

Ik laat in 't midden of inderdaad de Gouden Kruis-competitie thans nog in een sportieve behoefte voorziet, of zij niet uit den tijd is. De heer Bon steke in deze zijn licht eens op bij de spelers zeiven en ik denk dat dan zijn oordeel wel anders zal luiden.

Doch 't nut van een dergelijke competitie tijdens het seizoen

*) Nu ook Nevoh deze meening blijkt te deelen moeten wij de heeren even uit den droom helpen. De Gouden Kruiswedstrijden werden destijds — schrijver dezes was toen secretaris van den A N.B. — ingesteld met het oog op het geldelijk voordeel, dat zij den A.V.B. en de grootere vereenigingen zouden kunnen opleveren. Men moet hierbij niet vergeten, dat destijds het programma nog niet zoo overladen was als thans, alleen R.A.P. speelde in de eerste klas. Het eerste Gouden Kruis kostte den A.V.B. f 100 en Hekkenberg, de vader van het plan, was overtuigd, dat de A.V.B. die kosten in een of twee seizoenen terug zou krijgen, wat later juist bleek te zijn Red. Sptbl.

moge alsnog bestaan (de publieke belangstelling zal in elk geval

miniem zijn behalve vooiloopig voor een treffen Ajax-

Blauvv Wit!!) vér na afloop van het seizoen zijn zulke wedstrijden als een vergrijp tegen de sportiviteit te beschouwen.

En nu komt de verdediger van het A.V.B-beleid wel tot de conclusie, dat „het maken van propaganda voor het voetbalspel is komen te vervallen" (de juistheid van deze stelling is ook maar zeer betrekkelijk) maar daarom moeten organisators met in dat opzicht verantwoordelijke functies toch geen concours organiseeren, waarvan doel en strekking door de omstandigheden waarondei het plaats vindt hoogst ^/propagandistisch zijn. Dit is punt 1 van de vierledige conclusie van den heer Bon.

Punt 2, luidende „het verspelen van een Amstcrdamsch kampioenschap tusschen de 8 sterkste vereenigingen -heeft niets van zijn aantrekkelijkheid en zijn nut ingeboet", heb ik zoo juist reeds behandeld en ik aarzel dan ook geen moment, om als mijn oordeel te kennen te geven, dat er nuttiger en aantrekkelijker extracompetities en extra-wedstrijden zijn, die door 't huidige competitie-stelsel ook al vrijwel onmogelijk geworden zijn en de „aan trekkelijkheid" van de G. K -wedstrijden dan ook zeer gering te noemen is.

Met conclusie 3 (het finantieele succes) ben ik het volkomen eens, doch ik herhaal dat daarvoor deze wedstrijden niet georganiseerd mogen worden, omdat het hier een exploitatie van spelers wordt, die niet door den beugel kan. Bovendien is dit doel, gelijk ik vroeger reeds aantoonde, op andere en meer afdoende wijze te bereiken, o a. door een zuiverder contributie-stelsel.

Waarmede tenslotte van zelf punt 4 vervalt. De sportpers zal dan ook opnieuw verzet aanteekenen — en ernstiger dan het deze eerste maal geschied is - wanneer ons ter wille van een overigens nuttig doel (wat echter op deze wijze niet nagestreefd mag worden) een seizoen-dessert opgedischt wordt, wat even onsmakelijk als ongezond genoemd mag worden. Dat zij in dezen het groote publiek aan hare zijde heeft zal de sportpers sterken in deze juiste opvatting van haar taak.

Het voorgaande schreef ik toen mij nog niets bekend was omtrent de vergadering van den A.V.B. ; thans heb ik in de dagbladpets 't verslag gelezen, deze vergadering, die ik tot m'n spijt zen niet bijwonen kon, tot m'n spijt, want ik had ook gaarne in de handen willen klappen bij het aannemen van die motie, waarmede de wenschelijkheid uitgesproken werd, dat de 8 sterkste Amstérdamsche vereenigingen zouden blijven spelen tot heil van de kas van den A.V.B. Men had de motie nog kunnen amendeeren, b.v. als volgt: „spreekt verder de wenschelijkheid uit, dat het een ieder en in 't bijzonder den A.V.B. tot in lengte van dagen goed moge gaan" en ik twijfel niet of dit amendement zou een stormachtig applaus verwekt hebben.

Overigens is ook op deze vergadering, waarover met elders m dit nummer een verslag vinden zal, geen ernstige motiveering van 't bestuursstandpunt vernomen, hetgeen trouwens ook onmogelijk is.

Verder is men niet afgeweken van het knusse" kringgangetje wat steeds gevolgd werd en de Meeuw was inderdaad op zn nest heergestreken!

Blauw WH-, 'i

De Zebra's bereiden zich voor om in 't seizoen T8-T9 stevig voor den dag te komen. Men behoudt de beschikking over alle spelers en bovendien heeft men die verkregen over Lucas (kippie) die Ajax van de Zebra's gekregen had en nu weer met 'n „bedankt voor 't gebruik" teruggeeft, verder over de Lange, eertijds n verdienstelijk voorwaarts van De Spartaan. We zullen zien of dit nieuw materiaal voor de voorhoede van Blauw Wit bruikbaar zal zijn-

Nu Lippens de Secretaris-functie neerlegt stelt het bestuur de algemeene vergadering voor om tegen een flinke vergoeding een

DE TWENTSCHE

AMSTERDAM, ROTTERDAM, sGRAVENHAGE UTRECHT

Sluiten