Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD

11

Na de pauze probeerde Ajax het met een gewijzigde opstelling; de Kruyff ging in de half linie en voldeed ook hier evenmin, terwijl Anderiessen Sr. de rechtsbinnenplaats innam en Volkers naar de linksbinnenplaats verhuisde. Helaas, al die veranderingen gaven het voorhoede-spel de Ajacieden niet de minste verbetering.

Wat het verloop van dezen door scheidsrechter Aerts uitstekend geleiden wedstrijd aangaat, het volgende :

Om 2 uur stellen zich de volgende elftallen op: Ajax: de Boer; de Vlieger en van Kol; Anderiessen Sr., Anderiessen Jr. en Martens; Ten Have. Volkers, Wheeler, de Kruyff en Twelker.

V.U.C: Bekker; v. d. Zalm en J. Hendriks; Lelyveld, Calarne en v. Leersum; van Gelder, v. d. Wilde, Dill, P. Hendriks en Hermans.

'Ajax speelt met den wind schuin achter in den rugen onderneemt den eersten stormloop, die evenwel wordt afgeslagen. De Hagenaars nemen den aanval over en hebben zoowaar na luttele minuten reeds succes, wanneer de middenvoor Dill den bal onhoudbaar langs de Boer jaagt.

De Amsterdammers vallen na den aftrap krachtig aan en ten Have zendt een werkelijk fraai schot in, dat'Bekker echter weet te keeren. De Ajacieden blij-' ven sterker en de Kruyff krijgt een kans; hij schiet echter tegen een V.U.C.-been. Weer komen de rodwitten terug; andermaal komt het leder bij de Kruyff, die thans een goed schot op het doel richt, waar Bekker evenwel niet thuis geeft.

Ajax blijft domnieeren en toont zich sterker dan de bezoekers, maar de voorhoede kan maar niet tot productiviteit geraken en tal van goede kansen worden hopeloos verknoeid. Verschillende , hoekschoppen, die de Amsterdammers krijgen te nemen, leveren niets op en het wordt langzamerhand duidelijk, dat het met deze onmachtige voorhoede, voor Ajax al héél moeilijk zal zijn te winnen.

Een vlugge V.U.C.-aanval bezorgt den talrijken Ajax-aanhangers een benauwd oogenblik wanneer de Boer komt te vallen; hij weet echter het harde schot, op den grond liggende, nog te .keeren. Wanneer Ajax weder eens verwoéd. aanvalt, wordt Volkers op ongeoorloofde wijze aangevallen; de toegestane strafschop wordt echter door Anderissen Jr. tot groote teleurstelling van het publiek, naast getrapt. Tal van Amsterdamsche aanvallen volgen maar V.U.C. verdedigt met hand en tand en de roodwitte stormloopen falen voor doel keer op keer. Als Volkers alléén nog maar den doelman voor zich heeft, weet hij zoowaar door te lang treuzelen den bal nog' kwijt te raken; dan is het rusten.

Na de pauze heeft Ajax haar opstelling gewijzigd, maar ook nu blijft eenige verbetering uit. Wel blijft de roodwitte ploeg' ook nu domineeren, maar in de nabijheid van het doel wordt er geknoeid om er naar van te worden en Bekker krijgt geen enkel moeilijk schot in deze periode te behandelen. V.U.C. verdedigt met hand en tand; soms lijkt het wel of bijna het geheele elftal zich op het doel heeft terug getrokken, overal is een V.U.C.-been om Ajax den doorgang te versperren en dit brengt de reeds zoozeer knoeiende Ajax-voorhoede nog meer in de war. Eindelijk, als ieder reeds een Amsterdamsche nederlaag voorziet, krijgt Ajax haar zooveelsten hoekschop te nemen; uit de scrimmage, die hieruit ontstaat, weet, vier minuten voor het einde, Wheeler de partijen op gelijken voet te brens'en. Een entzae-liik p-einieh pn p-ehrnl he-

wijst, hoe sterk nog altijd de Ajax-aanhang in Am¬

sterdam is. Even later is het tijd en heeft Ajax met moeite een puntje in de wjftht gesleept.

Spartaan—E.D.O. 3-1.

Beide ploegen telden een invaller toen scheidsrechter van Gessel beginnen floot. De Haarlemmers togen onmiddellijk ten aanval en speelden met een geweldige geestdrift, die voor de Spartaan het ergste deed vreezen. Voortdurend bestookte E.D.O. het Spartaansche doel en nadat Oerlemans, vaak op onhandige wij ze, de vele aanvallen onderschepte en zoowel Perucal als Tanis. het doel veel te hoog zochten duurde het met lang of Oerlemans moest uit een kopbal van lams den bal uit het net visschen (0—1). De Spartanen konden tegen het vlugge Haarlemsche spel niet op en voortdurend was Oerlemans in de weer om zijn doe schoon te houden. E.D.O. dreef het combinatiespel echter te ver door waardoort zeer veel kansen niet benut werden en wanneer het op schieten aan kwam was het dan meestal al te laat. Eindelijk namen de Spartanen het tegen de rust anders op met het gevolg dat het spel meer op en neer ging, om tenslotte in een algemeenen Spartaanschen aanval over te gaan. Twee corners op het E.D.O.-doel liepen op niets uit, doch even later slaagde Schoen er in voor de Amsterdammers te scoren. Rust 1—1.

Na de hervatting was het spel der Spartanen beter en trad hun Voorhoede actiever op. Weliswaar ondernam E.D.O. eenige aanvallen, doch de Haarlemmers zochten het m combinatiespel zonder behoorlijke schoten en het duurde dan ook niet lang of de Spartaan nam door de Vries de leiding. Van toen af ging ■het bij de Spartaan over alle liniën beter en herhaaldelijk werden de Haarlemmers teruggedrongen. Tenslotte vergrootte de Spartaan de leiding toen keeper Memhorst den bal niet voldoende kon wegwerken, waarop de Vries wederom scoorde.

Het liet zich voor de rust niet aanzien, dat E D O zou verhezen, want het algemeen opdringen der Haarlemsche voorhoede was van dien aard, dat het er voor de Spartaan zeer donker uitzag. Het was daarom jammer, dat E.D.O. zoo weinig gebruik maakte vande geboden kansen en haar heil zocht in combinatiespel, dat weliswaar mooi is om te zien, doch geen doelpunt opleverde. Swart, de rechtsbuiten, speelde een. schitterende partij voetbal en dat er geen doelpunten meer gemaakt werden, was waarlijk niet zijn schuld. De middenlinie was in den aanval sterker dan in het verdedigén, hetgeen na de rust, toen de Spartaan een meer open spel speelde, sterk tot uitingkwam. Meinhorst had betrekkelijk weinig te doen.

.Over het algemeen voldeed de Haarlemsche ploeg wel.

Bij de Spartaan vlotte het in den beginne bij de voorhoede niet, doch na de hervatting ging het beter.' Het zwoegen' is niet zonder resultaat gebleven.

Zeeburgia—Hollandia.

Als de scheidsrechter beginnen laat, blijkt het dat de thuisclub drie invallers heeft. Hollandia trapt af tegen zon in. Beide elftallen zijn tegen elkander opgewassen en het spel verplaatst zich voortdurend van cloel tot doel. Tegenover het mooi opengehöuden spel der bezoekers speelt Zeeburgia te peuterig om succes te kunnen hebben. Voor rust wordt dan ook-niet gedoelpunt.

De tweede helft heeft aanvankelijk eenzelfde verloop als de eerste. Er is reeds geruimen tijd gespeeld, als een mistrap van den linksback den gastheeren noodlottig wordt. Hollandia blijft druk uitoefenen op

net z-eeourgia-aoei, aoor een lout van den rechtsback

Sluiten