is toegevoegd aan je favorieten.

Marineblad jrg 55, 1940, no 4

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Admiraal Sims 1858—1936

Eskader voor zijn ideeën gewonnen, vóór men in Washington begreep, wat er gebeurde in China.

Intusschen bleven zijn officieele brieven en rapporten onbeantwoord. Het werd Mei 1902. „Graduation day" in Annapolis. President Roosevelt wilde zelf de nieuwbenoemde officieren installeeren en hield daarbij de gebruikelijke toespraak. De adelborsten luisterden met matige belangstelling, tot zijn stem zich uitzette en hij hen toedonderde, de later zoo bekend geworden woorden: „The only shots that count are the shots that hit!"

Twee menschen, bijna eikaars tegenvoeters op dit moment, konden de herkomst en de volle beteekenis van deze woorden overzien. Zij beteekenden vóór alles, dat de President althans ten volle begreep dat het fundamenteele principe, waarvoor een land zijn zeemacht bouwt, is snel en raak te schieten; sneller en nauwkeuriger dan zijn tegenstander. Zij beteekenden het begin van een nieuwe periode in de Amerikaansche Marine. Misschien begreep dat de President, doch toen zeker nog niet luit. ter zee Sims, die eerst maanden later van deze toespraak hoorde.

October 1902. Telegram uit Washington: Luit. ter Zee Sims moet direct thuisvaren en zich melden op het Navy-Department. Wat beteekende dit? Sims was niet optimistisch en verwachtte slechts den krijgsraad en ontslag. Hij nam maatregelen ter zijner verdediging en vroeg één van zijn medestander van de „Kentucky" in voorkomend geval zijn raadsman te willen zijn. In Washington aangekomen wordt hij bij den President ontboden. Sims krijgt de keus tusschen zelf zorgen, dat de artillerie in orde komt of ontslag. De nieuwe functie van „Inspector of Target Practice" werd door Sims gecreëerd, direct onder den Chief Bureau of Navigation. Hij mocht zijn eigen assistenten kiezen en deed dit om begrijpelijke redenen allereerst uit zijn trouwste discipelen van het China-Station.

Vijf jaren, van Nov. 1902 tot Nov. 1907, bleef Sims op het departement' de bezielende kracht in de ontwikkeling en moderniseering der Amerikaansche marineartillerie. Doch Sims beperkte zijn activiteit niet tot het scheppen van nieuwe batterijreglementen en voorschriften; hij kende het individualistische karaker van zijn landgenooten daartoe te goed. Hij ging zelf naar de vloot en liet de vloot bij zich komen; hij werd nooit een bureauautoriteit, doch wist door zijn overtuigende woorden ouderen en jongeren ook op de vloot te maken tot zijn bezielde medewerkers. Telkenjare, na afloop der gevechtschietoefeningen, kwamen de artillerieofficieren der Atlantic Fleet te Washington samen en bespraken met Sims de resultaten van het afgeloopen jaar. Elk onderwerp werd zóó lang besproken, tot volledige overeenstemming bereikt was, waardoor

451