Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8-2-1935

De Ingenieur no. 6. Bouw- en Waterbouwkunde 2.

B. 29

vermoedelijk te allen tijde zouden kunnen worden geleverd.

De muur bezit een ontwikkelde lengte van 252 m; de bovenkant ervan ligt 25 m boven den dalbodem, en 58 m boven het diepste punt der fundeering.

Het Kizil Irmak-plan beoogt aanvoer van water uit de rivier van dien naam, na zuivering ter plaatse. De aanvoerleiding, lang 65,3 km, zal een hoogteverschil van 550 m moeten overwinnen, waartoe tenminste drie pompstations zouden worden vereischt. De benoodigde energie zou van een eventueel in de rivier te bouwen hydro-electrische centrale kunnen worden betrokken.

Het plan-Sakaria vertoont met laatstgenoemd project veel overeenkomst, hoewel de afstand tusschen de desbetreffende rivier en de stad grooter is (101 km).

Op grond van economische overwegingen, en met het oog op de wenschelijkheid van het nemen van onmiddellijke maatregelen moest het plan-Cubuk boven de beide andere worden aanbevolen, en werd dit door de Regeering tot uitvoering gekozen.

Door een 600 mm stalen vrij-vervalleiding, waarbij met een mogelijke verdubbeling in de toekomst is gerekend, vloeit het stuwmeerwater tot nabij de stad, alwaar het voor drinkwater bestemde gedeelte gezuiverd wordt, om vervolgens in de verschillende stadszones en naar enkele buitengemeenten te worden geperst. De zuiveringsinstallatie, waarvan de plattegrond is weergegeven in fig. 7, omvat sproeiing, toevoeging van aluminiumsulfaat, bezinking, snelfiltratie en sterilisatie door chloorgas, c.q. chloor-ammonium. Ben electrisch gedreven pompstation, met ruimte voor een Diesel-reserve, is in het complex begrepen. Maatregelen werden genomen, om ook het door de andere bestaande leidingen aangevoerde water te allen tijde te kunnen sterilizeeren.

Overgegaan werd voorts tot een systematische invoering van watermeters, zulks ter inperking van misbruik en ter verhooging van de inkomsten van het bedrijf.

Voor nadere bijzonderheden omtrent de watervoorziening van Ankara moge naar een artikel in Water van 26 October 1934 worden verwezen.

Ir. F. A. Liefrinck.

Echo-toestel voor het peilen in zeer ondiep water.

In n°. 47/1934 van dit tijdschrift deelde ik mede, dat de diepteschaal der bodemregistreeringen met een echo¬

apparaat waarschijnlijk nog grooter zou kunnen worden dan 1 cm = 4 m.

De Rijkswaterstaat wenschte een grootere schaal met het oog op de betrekkelijk ondiepe rivieren, welke dikwijls niet meer dan 2 a 3 m diepte bezitten en deed daarom den fabrikanten (Messrs. Henry Hughes and Son te Londen) een ontwerp aan de hand van een toestel, waarmede, naar gemeend werd, deze groote schaal bereikt zou kunnen worden.

De opgave was niet eenvoudig, omdat met de afname der diepte de nauwkeurigheid vergroot moest worden. Immers het komt er bij ondiepe rivieren juist op een dm meer of minder aan, terwijl bij diep water de nauwkeurigheid niet in die mate meetelt.

Het resultaat werd, dank zij de vlotte aflevering van het thans uiterst nauwkeurige toestel, binnen betrekkelijk korten tijd verkregen en is alleszins bevredigend te noemen. De gewenschte schaal van 1 cm = lm wordt thans bereikt, terwijl toch de bódemlijn niet minder scherp wordt geregistreerd dan bij het vorige toestel.

Met deze schaal kunnen diepten tot 25 m worden vastgelegd. Grootere diepten kunnen eveneens worden gemeten, doch dan met een kleinere schaal, b.v. 1 cm = 1% m of 1 cm =-2 m, enz.

Daar feitelijk de echotijd geregistreerd wordt, is de regelmatige gang van de machine essentieel. De thans geleverde motor voldoet aan dezen eisch. Voor perioden van 16 minuten bedroeg de variatie in snelheid nog geen seconde.

Ir. Jon. van Veen.

Spoor- en waterwegen in het stroomgebied van de Mississippi.

Werft, Rhëderei und Hafen, dat zich in den jaargang 1935 meer dan vroeger wijden gaat aan havenvraagstukken, omdat het mede het orgaan is van de Hafenbautechnische Gesellschaft te Hamburg, beschrijft de werken, die bij de Mississippi worden uitgevoerd en merkt op, dat, wanneer deze machtige stroom in de laatste tientallen jaren behandeld was geworden, zooals met den Rijn geschiedde, New-Orleans ongetwijfeld de voornaamste zeehaven der Vereenigde Staten zou zijn geworden.

De schuld, dat zulks niet plaats vond, kan gelegd worden op de schouders van hen, die achterbleven in de normalisatie en verzuimden de Mississippi en haar confluent de

Fi<5. 8. Geregistreerde dieptemeting op de Boven Merwede.

Sluiten