is toegevoegd aan je favorieten.

De Vlaamsche gids; algemeen tweemaandelijksch tijdschrift, jrg 9, 1913, 1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hun Winter.

I.

« Luister eens, Mele, » zegde Branders tot de werkvrouw, die,' als naar gewoonte, met haar sleutel binnengekomen was, en hMir schort stond vóór te binden, « mijn dochterken komt voor eenif# dagen naar huis, en ik zou willen, dat het er hier een beetje goed uitzag.... » 'JJJMH

De vrouw horkte op. « Kwam het meisje naar huis? Dat w« nu eens nieuws! En wat ging dat pleizierig zijn in zoo’n slordig huishouden van een man alleen! » Ze verneukelde zich een oogenblik in die gedachte; dan kwam ze op wat van haar verlangd werd.

ï Dat het er hier een beetje goed uitzag... Als Mijnheer peinst, -> begon ze. Dan stokte ze, maar haar blik ging minachtend rond.

Hij keek eerst beleedigd op; dan zuchtte hij eens. «Ze heeft geilijk, » dacht hij, » het is een boel; maar wat doet een man ook, die geen vrouw heeft ? *

« Och, » sprak hij, « zoo erg zal dat toch wel niet zijn. Wat is er hier te doen? Een beetje opruimen en op zijn plaats zetten. Wat houdt dat in? En het huis is toch ook zoo groot niet, dunkt me, dat ge het niet zoudt kunnen in orde krijgen. »

Hij draaide zich af om heen te gaan, maar bleef opeens weer peinzend staan. « En morgen », zei hij, « en overmorgen, Mele, kunt ge dan komen? »

« Mijnheer, » antwoordde Mele verontwaardigd, « ik ga in de kermisweek nooit uit werken. »

«Ik geef dubbel loon, « sprak hij, overtuigend. « Wat kan ik alleen met zoo’n meisje doen? » voegde hij er stiller en lichtjes verlegen bij, want hij meende te weten, dat de vrouw zijn omstandigheden kende