is toegevoegd aan uw favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 30, 1936, no 1079, 13-05-1936

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

30STE JAARGANG - No. 1079

13 MEI 1936 I

De Proletarische^

Weekblad van de Bond van Soc.- ^ 1 I

Dem. Vrouwen-Propaganda-clubs II|" f| | 111 ƒ

in Nederland onder redactie van WÊr P | | I ■ MS Ml

C. Pothuis-Smit Httf B «JU li

—^—m—mmi ■ i

Redactie-adres: Margriete van Clevelaan 13, Nieuwer-Amstel, Amsterdam-Zuid — Administratie-adres: Hekelveld 15, Amsterdam — Telefoon 37600, Postgiro 21876 — Abonnementsprijs: 5 0 cent per kwartaal — Losse nummers 4 cent per stuk

Bij dit nummer behoort als bijvoegsel „Ons Kinderblaadje"

ALLEEN GELATEN

Sancties te laat en onvoldoende

Rode Kruis-beschieting en gifgassen zegevieren

Volkenbond worde een waarachtig Vredesinstituut

Zo is dan Abessinië door Italië overmeesterd. Zo heeft het geweld van den sterkste gezegevierd.

Zo hebben de sancties van de Volkenbond niet kunnen verhinderen, dat de overweldiger zijn gang kon gaan en zijn doel bereiken.

Zo is dan Abessinië alleen gelaten.

Abessinië, trouw Volkenbondslid...

Abessinië, zwak gewapend, maar met de grote mogendheden aan zijn zijde ...

Abessinië, dat eigen onafhankelijkheid verdedigde...

Abessinië, dat slechts vrede wenste, dat alle middelen beproefde om de vrede te handhaven...

Zeker, er kwamen sancties. Maar niet spoedig genoeg om veel succes te hebben...

En de belangrijkste sanctie, die van de olie, werd verschoven, nagelaten...

De vorst van Abessinië wendde zich steeds weer en steeds dringender tot de Volkenbond, zonder resultaat...

Zijn vrouw, zijn dochter richtten zich tot de wereldpers, tot de volken ...

Maar alles bleef stil.

Wel werd er geconfereerd, maar er kwam voor het ongelukkige land geen uitkomst.

Het werd alleen gelaten.

De heerser te Rome kon aan zijn volk mededelen, — en op wat voor wijze! — dat Abessinië nu een deel van Italië uitmaakte. De oorlog was gewonnen.

De Italiaanse oorlogsvliegtuigen hadden met hun vernielende bommen gezegevierd.

De Italiaanse gifgassen hadden de overwinning gebracht. — Maar het recht...

Wie bekommert zich evenwel om het recht?

Macht is recht, oordeelt Italië's dictator.

En de regeringen der grote Europese landen hebben hetzelfde gezegd, toen zij tenslotte onmachtig, ook onwillig, bleken om Abessinië met snelle, scherpe sancties de oorlog te beletten.

En nu?

Nu is Italië machtiger geworden. Nu lijkt het, of men dat land daarom meer

....en bescherm mij tegen de vijandschap van de ene helft der blanken en tegen de vriendschap van de andere helft

moet ontzien, al werd die grotere macht dan ook door het schrikkelijkste onrecht verkregen. „Collectieve veiligheid", de nieuwe, tegenwoordig zo veel gebruikte formule is door dit alles zeker niet verkregen.

En schrijft niet reeds het Handelsblad, dat een samenwerking met Italië, dat door het Afrikaanse avontuur zoveel sterker werd, hoogstwaarschijnlijk door Frankrijk zelfs nu niet over het hoofd zal worden gezien.

Dus: het aanvaarden van het onrecht, omdat het macht werd.

Frankrijk — de socialisten en de communisten behaalden een grote verkiezingsoverwinning. Zullen zij dan niet staan aan de kant van het recht? Dat hier wil zeggen: een veel sterkere Volkenbond, die wél wat vermag.

En vergeten wij het niet — de Volkenoond, dat zijn de volkeren.

De Volkenbond is niet iets afzonderlijks buiten de regeringen, buiten de volkeren om.

Elk land kiest z'n eigen regering.

En die regering zendt haar eigen mensen naar de vergaderingen van die Volkenbond.

De afgevaardigden, welke daar in Genève in het Volkenbondspaleis bijeen komen, zijn de lasthebbers van die regering.

Zoals die regering spreekt, zo is ook het geluid, dat zij doen horen.

En het zijn dus tenslotte de volken, die door hun stembiljet zodanige regering brachten, van wier mening de Volkenbond getuigt.

De Italiaanse oorlogsmacht heeft in December het Amerikaanse Rode Kruis getroffen en daarna voortdurend open steden gebombardeerd.

Hetzelfde gebeurde in Januari.

In Februari werd het Engelse Rode 'Kruis tot drie maal toe gebombardeerd,

door brandbommen het Finse Rode Kruis getroffen,