is toegevoegd aan uw favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 31, 1936, no 1109, 09-12-1936

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe zeevogels aan het zoetwater kooien

Heb je er wel eens over gedacht hoe vogels ver weg op zee aan drinken komen als ze dorst hebben? Natuurlijk hebben ze overvloed van water in hun nabijheid, maar het zoute zeewater zou hun dorst niet lessen.

Een oude zeeman vertelt, hoe hij zich als jongen, ook dikwijls over diezelfde vraag verwonderde. Toen hij éuder gewórden ging varen, kreeg hij kans om een antwoord te verkrijgen op hetgeen waarover hij dikwijls gedacht had. Plotseling verscheen een zwarte regenwolk. Even gauw als de wolk, kwamen, waar vandaan begreep je niet, uit alle richtingen vogels aangevlogen.

De vogels gingen onder de regenwolk vliegen en cirkelden rond en rond, tot de regen begon te vallen. Toen dronken zij naar hartelust van het zoete water, dat uit de wolk viel.

In de Tropen, waar de grote zeevogels soms duizenden kilometers uit het land vliegen, krijgen zij hun drinkwater op die manier. Ze kunnen op grote afstand een storm ruiken of voelen aankomen en ze vliegen soms meer dan honderd kilometer om er onder te komen. Dan drinken ze de koele verfrissende regendroppels op.

Uit: De Kleine Androcles.

*

Ons tekenlioekje

APPELPLUK,

Zo'n boom kunnen jullie ook wel tekenen, niet waar? Hij behoeft niet precies zo te worden als op 't voorbeeld. Als je hem maar zo maakt, dat de ladder (zie fig. 2) er tegen gezet kan worden.

Op de 3e plaats is de tekening afgemaakt: appels aan de boom, de plukker op de ladder en de boom wat steviger, (anders valt hij om!)

Nu kleuren: het blad van de boom en het gras natuurlijk groen, de appeltjes maak je rijp met een rood of geel kleurtje, de kiel van den boer blauw en de broek donker, de mand geel.

Is 't nu niet aardig? Ik wed, dat je best zou willen helpen met plukken! v 2.

Het Sinterklaasfeest op

99De Rijzende Zon"

(Slot.)

In spanning wachte Neeltje en 'Piet af, wat er komen zou, werkelijk, Vader nam het zakje mee naar de schuur, waar de weegschaal stond en onder grote belangstelling werd 't gewogen: 36i pond! Vader zei dat 't halve pond er nog wel voor het zakje af ging, maar Marie lachte: „Kom, dat weegt nog geen ons"; toen gaf ze nog een klein duwtje aan de schaal, maar nee, op 37 pond kon 't niet komen en Vader zei: „Goed, 36£ maal 2i cent, reken maar uit hoe veel je krijgt!" Het was een hele becijfering, maar eindelijk telde Vader het geld in Neeltjes hand — hoeveel kregen ze wel?

„Dank je wel hoor," zeiden de kinderen tegen hun oudste zuster. ,,'t Is, zie je, nou Sinterklaas niet bij ons komt, wilden we..." „Ja juist, zo iets had ik wel begrepen. Nou, als ik sojns helpen kan?"

En 't was goed, dat Marie in ,,'t geheim" was en aangeboden had te helpen, want ze wisten heus niet goed, wat ze precies moesten doen, toen ze eenmaal aan 't besteden van 't verdiende geld toe waren. Ze hadden alles met elkaar in 14 degen zowat negen gulden verdiend.

Een paar dagen vóór 5 December ging Moeder met Marie, Neeltje en Piet naar de stad. Moeder, die merkte hoe geheimzinnig het twee-

™ RIJZENDE ZON".