is toegevoegd aan je favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 33, 1938, no 1165, 05-02-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vaccinatie

Er was een tijd in Nederland, dat er geen kind op school werd toegelaten, zonder „pokkenbriefje". Toen was n.1. bij de wet bepaald, dat iedere leerling ingeënt moest zijn tegen de terecht zeer gevreesde ziekte: de pokken. Een ziekte, die, toen er nog geen serum tegen gevonden was, op kwaadaardige wijze kon huishouden en steden en landen op onbarmhartige wijze kon teisteren.

In 1928 werd in ons land een wet aangenomen, die de vaccinatiedwang tijdelijk stopzette. Hiervoor was een geldige reden. Tot die tijd lieten velen hun kinderen inenten op het 4e en 5e jaar; als het maar gebeurd was vóór het kind ter school ging, was alles in orde. En nu is men in de medische wereld langzamerhand tot de conclusie gekomen, dat er op deze leeftijd als gevolg van de inenting een zeer gevaarlijke complicatie kan optreden, n.1. de encephalitis of kinderverlamming. Dat men onder de indruk van dit gevaar gekomen is tot stopzetting van de verplichte inenting, is begrijpelijk. Maar de medische wereld heeft niet stilgezeten. Rusteloos is zij met haar onderzoekingen doorgegaan omtrent de gevaren en complicaties na inenting. En zij is tot de overtuiging gekomen, dat het gevaar van kinderverlamming vrijwel nihil is, als de inenting plaats vindt beneden het 2de levensjaar.

De laatste tijd is er over deze gewichtige zaak van de vaccinatie weer heel wat geschreven. De Kamers moesten zich n.1. weer uitspreken over verlenging van de wettelijke stopzetting en die opnieuw bekrachtigen. In de afgelopen Decembermaand hebben de Eerste en Tweede Kamer zich hierover uitgesproken. En daarbij heeft onze pge. mevr. De Vries— Bruins een krachtig pleidooi gehouden voor een opnieuw verplicht stellen van de inenting.

Zij heeft daarbij allereerst aan de hand van uitvoerige statistische gegevens vastgesteld, dat er van gevaar bij inenting op zeer jonge leeftijd zo goed als geen sprake is en zij wil daarom de inenting wettelijk verplicht stellen beneden de 2 jaar.

Verder wees zij op het gevaar, dat er op 't ogenblik bestaat, nu ruim 2 millioen kinderen in ons land niet ingeënt zijn. Dreigt er pokkengevaar, en dat is volstrekt niet denkbeeldig in onze havenplaatsen met veel internationaal verkeer, dan wordt de kans op een afschuwelijke epidemie hoe langer hoe groter.

In het buitenland, Frankrijk, Duitsland, Engeland, Zweden, Denemarken, Italië, Spanje, Rusland bestaat verplichte vaccinatie.

En wat stelde onze regering nu j.1. December voor?

De regering wilde een uitstel van 2 jaar, omdat zij deze gehele kwestie wil laten bestuderen door een Staatscommissie.

Terecht hebben de medici in deKamer, mevrouw De Vries—Bruins en ook de liberale dr. Vos zich hiertegen krachtig verzet. Ook niet-deskundigen bestreden de regering. Algemeen deelt men het standpunt, dat op dit terrein geen medische vragen meer zijn. De vragen liggen op een ander terrein, en wel op dat van de gewetensbezwaren.

Want nog altijd zijn er in Nederland mensen die tegen de inenting gemoedsbezwaren en wel van sterk godsdienstige aard hebben. Hiervoor moet op de een

of andere wijze een oplossing worden gevonden, maar de vóórstanders van inenting waren het er allemaal over eens, dat de minister hiervoor toch waarlijk geen Staatscommissie nodig heeft, die 2 jaar zal moeten studeren.

Mevrouw De Vries—Bruins diende daarom een amendement in, dat niet 2 jaar, maar èén jaar uitstel beoogde. Het werd echter verworpen met 49 tegen 30 stemmen.

Zodat in de komende 2 jaar het aantal van 2 millioen niet-gevaccineerde kinderen nog wel sterk zal vermeerderen en daarmee — bij het optreden van pokken — de grote kans op een gevaarlijke epidemie. H. W.

Over gordijnen

Nadat poes haar instemming betuigd had over de ramen zonder gordijnen, heeft ze zich nu diep beklaagd en hartverscheurend gemiauwd, want ik heb haar al die tijd maar stilletjes laten zitten en noch over haar zelf noch over gordijnen verder verteld.

In 't Nieuwe jaar nu een goed begin en daarom gaan we nu fris weer verder met de vereenvoudiging der huiskamer.

U zult misschien denken, wat valt er aan overgordijnen te vereenvoudigen, die zijn en blijven toch lange rechte lappen?. Ja, veel valt hier ook niet te doen, maar toch kunnen we bij het kiezen der stof en het maken der gordijnen op enige punten letten, die ons later huiswerk en geld besparen.

Maak ze zo eenvoudig mogelijk. Kies geen stof die gevoerd moet worden. Maak er geen zogenaamde hoofdjes aan maar maak aan de onder- en bovenkant een rechte zoom. Laat de gordijnen even over de vensterbanK heen hangen, een paar c.m. is voldoende, langer is totaal onnodig, tenzij uw ramen tot bijna aan de vloer gaan en de korte gordijnen daarom lelijk zouden staan.

Voor mooi ruim vallende gordijnen is het nodig, dat ge anderhalf maal de breedte van het raam voor de breedte van het gordijn rekent.

Aan de bovenkant naait ge bronzen ringen aan, op pl.m. 10 c.m. afstand. Bij het aanhechten van de ring naait ge een plooi in de stof.

Neem de roe 10 a 15 c.m. breder dan het raam (aan weerskanten), ge kunt dan de gordijnen goed opzij trekken, zodat ze overdag zo weinig mogelijk licht wegnemen. Let hier vooral goed op, want

in menige woning nemen de gordijnen een stuk van het licht weg, wat zeer te betreuren is.

Een zeer doelmatige stof is manchester. Ge kunt dit in veel verschillende tinten en breedten krijgen, tegenwoordig zelfs kleurecht geverfd. De stof sluit het licht zeer goed buiten, hangt mooi zwaar, stuift lang zo erg niet als onze pluche of pluchette gordijnen en behoeft niet gevoerd te worden. Gevoerde gordijnen zijn zwaar te hanteren, stuiven meer en de voering verkleurt meestal, zodat de gordijnen er gauw oud gaan uitzien.

Houdt ge van lichte gordijnen, probeer dan eens molton. Ze zijn goedkoop, wasbaar, vallen toch mooi zwaar naar beneden en de gewone naturel tint staat warm, is neutraal en past daarom in bijna iedere huiskamer. Molton van 1.50 breed koopt ge al voor ƒ 0.75 de meter.

Verder kunt ge tegenwoordig een ruime keuze doen uit de cretonne en de z.g. handweefstoffen. Let op dat wanneer ge bij de laatste groep uw keus maakt, de stof niet ruig en zeer los geweven is. De gordijnen gaan dan haken, hangen aan, en stuiven, daarom blijft het aanbevelenswaard, gladde dicht geweven stoffen te nemen.

Gordijnen van peau de peche, pluche, pluchette en andere fluweel weefsel raad ik u niet aan. Ze zijn meestal niet kleurecht, stuiven, zijn zwaar te hanteren, zodat u er niet gemakkelijk toekomt om ze eens af te nemen en uit te kloppen.

Willen ze goed voldoen, dan moet ge bovendien een zeer goede kwaliteit nemen en dan loopt ge de kans een „kapitaal" voor de ramen te moeten hangen, wat hier geldverspilling zou zijn.

Poes en ik hebben familie, waar ze zelfs geen overgordijnen voor de ramen hangen, maar daar zijn we het niet mee eens. Het inkijken bij lamplicht wordt dan al te erg en gordijnen sluiten in de winter niet alleen het licht af maar ook de koude buiten, en daar voelen we voor

E. J. BRUINS.