is toegevoegd aan je favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 33, 1938, no 1188, 22-06-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

feld hun invloed uitgeoefend om te bereiken, dat het conflict niet tot uitbarsting kwam. Men hoopt natuurlijk, dat de Sudeten-Duitsers zodanig tevreden kunnen worden gesteld, dat er voor verzet van hen tegen het Tsjechische bewind en voor een eventueel ingrijpen van Duitsland geen reden meer zal zijn. Op dit wankele vertrouwen berust thans de vrede van Midden-Europa.

HILDA VERWEY-JONKER.

Vacantieweek voor werkende vrouwen en meisjes

Ook dit jaar wordt er op „De Born" weer een vacantieweek voor werkende vrouwen en meisjes gehouden. Deze week biedt de werkende vrouwen en meisjes de gelegenheid gezamenlijk in de kring van gelijkgezinden haar vacantie door te brengen. In de prachtige omgeving van „De Born" worden in deze week veel wandelingen gemaakt, er wordt gefietst en gezwommen. Ook is er volop de gelegenheid zich eens rustig met een mooi boek in het bos terug te trekken.

Aan deze vacantieweek kunnen deelnemen alle vrouwen en meisjes, die beroepsarbeid verrichten op kantoren, scholen, ateliers en in de huishouding en die lid zijn van de S.D.A.P. of van een moderne vakbond. De vacantieweek wordt gehouden van Zaterdagmiddag 30 Juli tot Zaterdagmorgen 6 Augustus. Prijs van deelname ƒ 13.50 (alles inbegrepen, behalve de reiskosten). Opgave voor deelname zo spoedig mogelijk te richten aan het secretariaat, Tesselschadestraat 31, Amsterdam (W.).

INGEZONDEN Over twee artikelen uit de „Prol. Vrouw"

Geachte Redactrice,

In de „Proletarische Vrouw" van 8 Juni komen twee artikelen voor, die ik met grote belangstelling heb gelezen en mij aanleiding geven tot het maken van een enkele opmerking. Het zijn de artikelen: „Jonge vrouwen in onze beweging" en ,£>e moderne vakbeweging in congres bijeen". Dat het eerste artikel een belangrijke kwestie aansnijdt, geen enkele actieve soc. dem. vrouw zal het ontkennen. Het is een kwestie, die niet alleen in de vrouwenclubs speelt, maar sn vele andere organisaties, tot onze beweging behorend, telkenmale een punt van ernstige bespreking uitmaakt, n.1. de vraag, hoe betrekken wij het jeugdige element in ons actief organisatie-leven. Lang niet altijd kunnen wij als oor¬

zaak van niet-meeleven en gebrek aan activiteit, onwetendheid opgeven. Daarvoor behoeven we slechts te zien naar het belangrijke aantal oudA.J.C.-ers, die in de grote beweging niet meer als actieve leden naar voren zijn gekomen. Voor wat de vrouwen betreft komt daar echter nog iets ander bij. Het was kort na lezing van eerst genoemd artikel, dat ik in handen kreeg het nummer van 11 Juni van de Nwe Rott. Courant en op de Vrouwen-pagina een artikel vond over „Concentratie en differentiatie in het moderne Vrouwenleven". De schrijfster van dat artikel kan' ik helaas niet vermelden, daar ik de krant niet meer bezit. Mijns inziens geeft de schrijfster in dat artikel mede de oorzaak aan van de (schijnbare) onverschilligheid bij zovele vrouwen voor alles, wat buiten haar eigen kringetje, buiten haar gezin, gebeurt. Met enkele woorden naverteld, zegt zij het volgende: Het meisje krijgt tegenwoordig dezelfde opvoeding als de jongen. Zij gaat naar school, soms naar vervolg-school, mag aan sport doen, voelt zich (gelukkig) de gelijke van een jongen. Groter geworden is voor haar de vrouwen-emancipatie iets vanzelfsprekends. Zij weet zich mede-cultuurdraagster. Ziet de taak van de vrouw niet meer zoals onze groot- en overgrootmoeders, die zagen n.1., dat de vrouw er slechts was voor den man en om kinderen ter wereld te brengen. Het meisje kiest een beroep, een werkkring, net zoals een jongen doet. Zij heeft belangstelling voor allerlei dingen. Volgt lezingen, wordt lid van verenigingen. Echter, de vrouw is eerst dan ten volle vrouw, in het huwelijk, als moeder. De schrijfster gaat dan na, hoe in vele gevallen, vanaf het ogenblik, dat zij weet, dat zij moeder gaat worden, haar aandacht zich afwendt van de wereld en zich naar binnen richt, op dat wat komen gaat. Weg is dan de neiging naar de sport, vervlogen haar belangstelling en medeleven in velerlei. Er bestaat nog slechts één ding, en dat is het kind. En dat enge kringetje, waarbinnen haar belangstelling zich beweegt, blijft lang heel nauw, verwijdt zich pas met groter worden van het kind wanneer de banden, die moeder en kind tezamen houden, losser gaan worden. Dan keert ook de belangstelling terug, die verdwenen scheen. Scheen, omdat die niet werkelijk zo maar plotseling was weggevaagd, maar slechts naar het onderbewuste was verdreven. Tenzij... weer een nieuwe wereldburger zich heeft aangemeld. Bij het groter worden der kinderen nadert dan wéér het ogenblik, dat de vrouw haar plaatsje in het leven gaat zoeken. Oude liefhebberijen worden opgehaald, soms werpt zij zich weer op afgebroken studie, enz. Tot zover het bewuste artikel. Nu hoeft men de hier aangegeven procedure niet voor alle vrouwen toe te passen, maar toch geloof ik, dat er voor de meeste gevallen een grote grond van waarheid in steekt. En daarin ligt dan ook volgens mijn mening voor een belangrijk gedeelte de verklaring van het feit, dat men ook jonge vrouwen zo moeilijk voldoende belangstelling en actief meewerken aan het werk der vrouwenclubs bijbrengt. De belangstelling, die zij vóór hun huwelijk vaak voor de beweging hadden, wordt naar de achtergrond geschoven gedurende geruime tijd. Daarna zal zij vaak weer te voorschijn komen, maar dan zullen wij vaak zien, dat deze vrouwen zich voor het gewone propaganda-werk niet meer geschikt achten, het te vermoeiend vinden, het afwimpelen met de woorden, laat de jongeren dat maar doen. Dan draaien we in een kringetje rond, want den jongeren ontbreekt juist in de jaren, dat de kinders geboren worden en opgroeien, helaas vaak de gelegenheid en nodige belangstelling. Met dit vast te stellen, is echter niet een middel aan de hand gedaan, om toch de jongere vrouwen in de Club actief te doen werken en ik vlei me niet met de hoop, dat ik dat middel aan -Ie hand kan doen. Toch vind ik het een merkwaardig verschijnsel, dat daar, waar de club of commissie nog niet zo lang bestaat men daar vaak jonge krachten actief aanwezig ziet, ja, vaak de leiding ziet geven en ik vraag mij af, of dat misschien één der oorzaken is van de meerdere of mindere mate, waarin de jonge vrouwen actief aan het werk deelnemen. Ik denk aan het platteland, waar we juist het verschijnsel zien, (het is op de laatste Jaarvergadering meegedeeld) dat het voor een belangrijk deel de jonge vrouwen zijn, die het werk doen. Het komt mij voor, dat een jonge vrouw minder gauw een vertrouwenspositie zal opgeven dan het gewone

propaganda-werk, waarbij dan nog komt, dat men gemakkelijker jonge vrouwen zal betrekken in een kring, waar het jongere element goed vertegenwoordigd is, dan andersom. Men zal echter er gewoonlijk tegenop zien, de jonge partijgenoten een bestuursfunctie of vertrouwenspost toe te vertrouwen, vooral als er oudere krachten aanwezig zijn. Men redeneert dan, de ouderen hebben zoveel meer ervaring, zijn wat bezadigder en dit is niet te miskennen, doch een jonge kracht heeft toch ook vele voordelen, waar dan nog bijkomt, dat het werk in de Club of Commissie toch ook weer niet zo moeilijk is, dat men eerst een staat van dienst moet hebben, om voor dat werk geschikt te zijn. In elk geval acht ook ik het dringend noodzakelijk, dat wij met alle kracht proberen de jongere vrouwen voor ons zo noodzakelijk propaganda-werk te activeren.

Naar aanleiding van het artikel ,J)e moderne vakbeweging in congres bijeen", het volgende: Daar de moderne vakbeweging mij heel na aan het hart ligt, heb ik met genoegen gezien, hoe ge aan het Congres van het N.V.V., aandacht hebt besteed niet alleen, doch er de lezeressen der

Prol. Vrouw in een artikel over vertelt. Wanneer ik echter over dat artikel een enkele opmerking zou willen maken, dan slaat dat in het bijzonder op het tweede gedeelte, wanneer ge het hebt over de vrouwen, die achter en naast de 400.000 leden van het N.V.V. staan. Volkomen onderschrijf ik uw opmerking, dat aan het mee optrekken dier vrouwen met de mannen naar het doel, dat wij nastreven, nog veel ontbreekt en niets mag worden nagelaten, om ook die vrouwen in de strijd hunner mannen te betrekken, hun duidelijk te maken, waar het in die strijd om gaat. Ook de vakbonden zien, naar ik geloof, het grote belang daarvan in, immers door de mannen in de vakbonden zou geen staking gewonnen kunnen worden, indien de vrouwen daarbij niet aan hun zijde stonden. Juist daarom hebben een aantal vakbladen vrouwenrubrieken opgenomen. Nu betwijfelt gij, of daarmee wel enigszins belangrijk resultaat wordt verkregen en het getal der niet-begrijpenden wordt verminderd. Ik zal niet trachten deze mening te bestrijden, daar dit slechts gissen zou zijn en heel moeilijk met feiten kan worden bewezen. Wat mij echter spijt, is, dat ge dus wel de betekenis dier rubrieken niet hoog aanslaat, doch nalaat, of er andere middelen zijn en hoe ge die ziet, om het door ons allen gestelde doel beter te bereiken. Ware dit wel geschied, de betekenis van uw artikel zou daar belangrijk bij hebben gewonnen. N. v. K.—K.

ONDERSCHRIFT

Wat de kwestie der jongere vrouwen ln onze clubs betreft — pge. v. Kranenburg is 't blijkbaar geheel met ons eens. Zij heeft de moeilijkheden nog eens duidelijk uiteengezet. De vraag over de vrouwen en de vakbeweging willen wij als volgt beantwoorden: Geef al die vrouwen geregeld een goed socialistisch vrouwenblad in handen. Pge. v. Kr. zal begrijpen, waarom wij dit middel niet

noemden in ons artikel. Redactie.

• * •

Kinderwagen

Aan de Redactie P. V.

U dankend voor uw medewerking, bericht ik u, dat dit tot gevolg had, dat diverse kinderwagens werden aangeboden, zodat het gezin reeds is geholpen. Aan allén onze hartelijke dank, speciaal de vriendelijke geefster.

Met vriendelijke groeten, partijgenote

E. A. OOSTERHOF—V. d. VLERK.

Bos en Lommerweg 43 huis,

Amsterdam-West.

miiiuHMimiitttmMiiinimitmiiiiiiHtiiiMiiHiiiHmiuMiuttiiMmiiHUMnuHiuiiuiiiiiuuiiiinimuMniMiMim

1 GIJ GEEFT TOCH OOK UW KRANT NA LEZING AAN EEN NIET-ABONNÉ

niniiiiiiiiiiiiiiiniiiiiiiiuitiiiiiiiiiuiiimiiiiuuiiiiiiiiiimniiiinitiiiiiiiiiiiiiiMiiiiiiiiiimiiiiiinitMilHiinniiiniinirnia