is toegevoegd aan uw favorieten.

Maandblad van de Nederlandsche Vereeniging van Staatsburgeressen, jrg 14, 1929-1930, no 3, 15-03-1930

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

flö'

°9t en forceert, is in al die gevallen slechts schijn en S> realiteit.

Cr) nu spreken we nog slechts over de gevolgen van ver6s van nationaliteit voor een vrouw met een buitenlander |etrouwd in normale tijden. Duizend maal erger zijn deze '' jn geVal van oorlog. Die tijd ligt nog te kort achter (j s> dat we ons niet die talrijke ongelukkige vrouwen zou' ^ herinneren, b.v. Duitsche in Duitschland met een e ^9elschman getrouwd of omgekeerd Engelsch met een 1 |Jitscher in Engeland gehuwd, die bij het uitbreken van 11 oorlog plotseling werden beschouwd als „vijandige r'ïeöidelinge". Ze werden bijna zonder geld niet haar gezin : 1'' haar vaderland gezet, terwijl ze evenmin in het land ió haar man konden verblijven.

d' Als arme schipbreukelingen zochten en vonden vele van

in ons neutraal land een onderkomen en steun. ^ hebben we tot nu de kwestie bekeken van het standpunt 3 de vrouw; we willen ook een oogenblik stilstaan bij 3 ^ belang van den staat. Het oude principe, dat o.a. in art. 5 v'ail de Wet op het Nederlanderschap van 1892 is neergeH dat:

"de vrouw staande huwelijk den staat van haar man volgt , ook minder gewenscht zijn voor den staat.

i is o.a. gebleken uit een feit, dat inlangs in de pers y^Held werd. Het betrof een Fran?aise, die een ouden ^.^erlander bereid vond met haar te trouwen, en die on-

5Adellijk na het huwelijk met haar trouwboekje er van door 9egaan. Zij was door haar huwelijk automatisch Neder^sch geworden en kon niet meer als lastige vreemdelinge

onze grenzen worden gezet.

is dus alle reden èn in het belang van de vrouw èn in u belang van den staat, om de regeling omtrent de natio-

ti;eit van de gehuwde vrouw te wijzigen.

S' ^ele landen hebben dat dan ook reeds in de laatste tien jten gedaan, en hebben in een nieuwe regeling het recht ?r Vrouw erkend om zelve te beslissen of ze bij een huwe-

Mt' |j|

j ®et een vreemdeling diens nationaliteit wil aannemen

niet.

f\

e moderne tendens in de wetgeving is dank zij de ,jj( van de vrouwenbeweging, om met het oude principe ^ de algeheele onderworpenheid der vrouw aan haar man breken; ook op het gebied van de nationaliteit. Maar ^||^e'ijkertijd ontstaan er uit het verschil der wetgevingen ^ ^ staten op dit punt tal van moeilijkheden en conflicten. 1 °° bezitten, om enkele te noemen, daardoor vele vrouin het geheel geen nationaliteit; ze zijn door haar huwev|e| Vaderlandsloos geworden; terwijl weer andere een dub-

, ® Nationaliteit hebben. Dit is een onhoudbare toestand. ( jj ^enmin als een staat de grenzen van zijn gebied zelfkan regelen, zonder overleg met de andere landen, °ort de kwestie van de grenzen van nationaliteit natiote worden behandeld. Dit is een internationale aan^.oe9enheid. De eerste stap wordt daarvoor thans gedaan den Volkenbond. Eén der onderwerpen, die op de ^lficatie-Conferentie in den Haag zullen worden bespro| ' 's de nationaliteit.

is begrijpelijk, dat waar deze materie voor de vrouw ■iiï\' een vitaal belang is, de groote wereldorganisaties ^ Vfouwen wenschen dat hierbij rekening wordt gehouden ^en wil der vrouwen. Reeds jarenlang is door deskunc°mmissies dezer vrouwenvereenigingen een diepgaan¬

de studie gemaakt van dit onderwerp, en de conclusie aangenomen, dat:

„Een vrouw getrouwd of ongetrouwd hetzelfde recht als een man behoort te hebben eigen nationaliteit te 'behouden of te wijzigen". , ■ r

We ontveinzen ons niet dat bij de mogelijkheid van twee nationaliteiten in één gezin, zooals thans reeds voorkomt in tal van gezinnen o.a. in N.- en Z.-Amerika, er een regeling behoort te worden getroffen omtrent de civielrechtelijke gevolgen van een dergelijk gemengd huwelijk, 't Spreekt van zelf, dat ook in een gezin waarbij man en vrouw niet behooren tot één nationaliteit, er slechts één huwelijksrecht voor beiden kan gelden. Deze moeilijkheid is echter niet

onoplosbaar.

Waarom zou het b.v. niet mogelijk zijn, dat de a.s. echtgenooten bij huwelijksvoorwaarden zelve zouden bepalen welke wetgeving voor hun gezin zou gelden, en tot welke nationaliteit, die van den man of van de vrouw de eventueele kinderen zouden behooren? Wat wij wenschen is dat de vrouw in vrijheid haar keuze zal doen, ook wanneer zij, wat in vele gevallen zal voorkomen, de nationaliteit van haar man wenscht te aanvaarden. Terwijl bij het ontbreken van een dergelijk huwelijkscontract de civielrechtelijke gevolgen voor een echtpaar van verschillende nationaliteit bij internationale tractaten zouden kunnen worden vastgesteld, gelijk dat ook is geschied bij de Haagsche tractaten van 1902 en v. die door den wereldoorlog hun kracht grootendeels hebben verloren.

Om onze wenschen kracht en bekendheid te geven, dient de openbare vergadering op 14 Maart, die zeer belangrijk belooft te worden.

Niet, omdat we verwachten dat door den invloed van ons werken deze eerste codificatie-conferentie van den Volkenbond voor de vrouw dadelijk vérstrekkende resultaten zal brengen.

We zullen — gelijk voor het vrouwenkiesrecht — moeten , frapper, frapper toujours".

Toch is er alle reden voor ons om thans, nu voor het eerst in de geschiedenis de volkeren bijeen komen om een wereldcode op te stellen, propaganda te maken voor ons beginsel:

„Rechtsgelijkheid voor beide seksen".

Een beginsel, dat onwederstaanbaar de wereld zal veroveren.

Mr. B. BAKKER NORT, Pres. van het Ned. Comité.

COMITÉ TER EERING VAN DE NAGEDACHTENIS VAN Dr. ALETTA H. JACOBS.

AMSTERDAM-C., datum postmerk.

Rokin 23, Tel. 42255.

Aan allen in Nederland,, die sympathie gevoelen voor de Vrouwenbeweging, Vooruitgang en Wereldvrede.

L.S.

In Augustus j.1. trof de vrouwen van Nederland een groot verlies door het overlijden van Dr. Aletta Jacobs. Van hoeveel beteekenis de persoonlijkheid van deze eminente vrouw voor de vrouwenbeweging en de vrouwenstudie is, hoe veelzijdig haar werk was, hoeveel zij bereikt heeft, dat alles behoeft niet naderuiteengezet te worden. Een ieder is er ten volle van overtuigd, dat met haar een persoon van zeer groote beteekenis heen ging. Bij velen is de behoefte gerezen om de nagedachtenis van Dr.